Cutthecrap https://cutthecrap.me Just another WordPress site Sun, 31 Jan 2021 17:46:45 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.8 Groeihelden met Chris Zadeh (Ohpen) https://cutthecrap.me/groeihelden-met-chris-zadeh-ohpen/ https://cutthecrap.me/groeihelden-met-chris-zadeh-ohpen/#respond Wed, 10 Jul 2019 14:00:53 +0000 https://cutthecrap.me/?p=4238

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Begin dit jaar stopte Chris Zadeh als CEO bij Ohpen, dat hij tien jaar daarvoor mede oprichtte. Ohpen kan worden gezien als de eerste cloud-bank ter wereld en ontwikkelt administratiesystemen voor bank-, spaar- en beleggingsrekeningen. De fintech scale-up telt inmiddels ruim 150 medewerkers, doorbrak twee jaar geleden na een nieuwe investeringsronde de magische grens van een waardering van 100 miljoen euro en wordt vandaag de dag gezien als 'het nieuwe Adyen.' Samen met Ohpen-collega Angelique Schouten publiceerde Chris Zadeh onlangs het boek Monkey Money Mind, over de psychologie van de irrationaliteit die vaak aan financiële besluitvorming ten grondslag ligt. 

Hoe zijn jullie destijds met Ohpen van start gegaan?

"Ik merkte bij Binck dat er iedere dag wel dingen mis gingen. Dus toen dachten we: 'Hoe mooi zou het zijn om een nieuwe bank te programmeren die het gewoon dóét?' Daar zijn we vervolgens mee aan de slag gegaan. We hebben onszelf letterlijk 2,5 jaar in een kelder aan de Keizersgracht opgesloten om de eerste versie van het systeem te ontwikkelen, waarna we op zoek gingen naar onze eerste klant. Dat werd een nederige zoektocht, want we kregen 'nee' te horen van letterlijk alle banken in Europa, op één na. Zo is ons avontuur begonnen."

En dat werd dus een bumpy ride…Hoe zagen jouw werkweken eruit?

"Hectisch….Op maandagen en dinsdagen was ik niet voor 22:30 thuis; op woensdagen meestal een half uurtje eerder. Op donderdag werd het dan een uur of 21:00 en alleen op vrijdag keerde ik zo rond 18:00 huiswaarts. En elkaar dan stangen hè: 'heb je wel een halve dag formulier ingevuld?' Zo ging het twintig jaar geleden bij Binck ook al. Tijdens de weekenden was ik eveneens altijd wel op kantoor te vinden. Dan werkte ik van 10:00 tot 18:00. Achteraf terug kijkend ben ik van de 500 weekenden er zeker 300 zowel op zaterdag als op zondag aan het werk geweest."

Welke impact had dat op je privéleven?

"Heel veel vriendschappen zijn erdoor verwaarloosd, die mensen zie ik tegenwoordig ook niet meer. En dat komt volledig door mij, omdat ik gewoon altijd afspraken afzegde en nooit tijd had. Familie heeft gelukkig altijd iets meer begrip, want daar zit toch een bloedband. Zij vinden het dan wel jammer, maar dat haal je ergens wel weer in. Je partner moet het ook wel gaaf vinden wat je allemaal doet en vertrouwen hebben in je kwaliteiten, anders gaat het zeker mis. Mijn vrouw was altijd heel erg supportive, maar zei wel vaak van: ‘zou je niet iets rustiger aan doen?’ Dat heeft ze wel 5000 keer gezegd en bij de 5001e keer dacht ik: ‘misschien heb je wel een punt…’

Uiteindelijk werd je ook door je gezondheid met je neus op de feiten gedrukt, hè?

"Klopt, na bijna twintig jaar volop gas geven begon ik steeds vaker ziek te zijn. Op een gegeven moment had ik vijftien keer griep gehad in twee jaar tijd en toen besefte ik wel dat dat niet helemaal normaal was. In dezelfde periode keek ik na het trainen in de spiegel. Toen bekeek ik mijn rug en dacht ik: 'Hé, zo breed ben ik nou ook weer niet!' Er zat een plek van 10 bij 4 centimeter, echt huge. Omdat het gezwel zo snel groeide kreeg ik voorrang en lag ik binnen twee weken op de operatietafel. Vervolgens heb ik nog een aantal weken in onzekerheid geleefd, maar gelukkig bleek het uiteindelijk een goedaardige tumor te zijn."

Heftig…zie je die tumor alleen als wake-up call, of ook als side-effect van al dat harde werken?

Ik geloof absoluut in de connectie tussen lichaam en geest. Daarom doe ik ook al 15 jaar yoga en mediteer ik iedere dag. Ik geloof wel dat er - in ieder geval als ik voor mezelf spreek - een correlatie is tussen mijn gezondheid en de jarenlang aanhoudende drukte en stress. Natuurlijk waren er ook hele mooie momenten, want het is ontzettend gaaf om met een goed team iets moois te bouwen. Maar op een gegeven moment begon de roofbouw me toch wel parten te spelen…

Heb je, nadat die tumor verwijderd werd, rigoureus alles uit je handen laten vallen?

"Niet bepaald, nee…Ik werd op donderdag geopereerd, sliep als een blok dankzij de narcose en voelde me als herboren. Die zaterdag ben ik vervolgens gewoon naar kantoor gegaan, omdat dat nu eenmaal mijn automatisme was. Toen ik me zondag niet zo lekker voelde ben ik toch maar een middagje gaan Netflixen…Maar de week daarna begon het hele circus gewoon weer van voor af aan, ik ging op dezelfde voet verder. Maar na de nodige gesprekken met mijn vrouw besloot ik dat het toch wel verstandig zou zijn om een plan te maken om andere dingen te gaan doen…"

Om rustiger aan te doen ook? 

"Ja, er moest iets veranderen, maar dat kon niet van de ene op de andere dag. Daarom hebben we daar binnen Ohpen twee jaar aan gewerkt: een nieuw management, mensen aangenomen en iedereen ingewerkt. Of ik na 20 jaar hard werken nu 20 jaar rustig aan ga doen? Nee, ik denk dat ik dan binnen no-time gescheiden ben, haha! Als ik alleen maar thuis zit zal mijn vrouw zeggen: ga alsjeblieft wat doen zeg! Sinds begin dit jaar heb ik eindelijk een beetje afstand kunnen nemen. 2019 is echt een overgangsjaar, waarin ik de mensen die bij Ohpen de kar moeten gaan trekken als een soort consiglieri help, adviseer en begeleid. Maar dan binnen een normale werkweek, waarin ik ook stap voor stap wat meer afstand zal gaan nemen. En af en toe zeggen ze: 'bemoei je er niet mee,' want soms verval je toch in je oude patroon. Of ik dat kan accepteren? Jawel, al hangt het er natuurlijk wel vanaf wie het zegt, haha! Nee, zonder gekheid: we hebben van te voren tegen elkaar gezegd: 'het gaat gewoon een keer mis.' Want ik ga me natuurlijk een keer ergens tegenaan bemoeien met iets waar ik ver vandaan moet blijven. Doordat we allemaal al jarenlang - in veel gevallen zelfs decennialang - samenwerken, zijn we ontzettend open en eerlijk tegen elkaar. Ik heb moeten accepteren dat zij nu keuzes maken die ik wellicht anders zou doen, maar tot nu toe gaat me dat prima af. Daarnaast is het voor mij belangrijk om ook gewoon weer met technologie bezig te zijn. We zijn nu binnen Ohpen met een soort lab bezig waarin we nieuwe producten ontwikkelen en dat vind ik geweldig. Ik heb me daar veel te lang níét mee bezig gehouden. Want als je bedrijf groeit, verander je in een manager. In het begin ben je echt nog ondernemer en met je team dingen aan het bouwen. Maar als je dan voorbij de 20 man personeel groeit, krijg je op een gegeven moment allemaal HR-dossiers op je bureau en moet je het over de verzekeringen gaan hebben. Dat zijn dingen die ik veel minder leuk vind."

Uiteindelijk is je gezondheid daar zelfs onder gaan leiden. Maar hoe heb je jezelf al die jaren op de been gehouden? Hoe ben je met die aanhoudende stress omgegaan?

"Uiteindelijk is stress een aanpassing van je hormonen en je zenuwstelsel dat op een andere manier gaat reageren dan de bedoeling is. Gelukkig zijn er allerlei technieken om dat te kunnen sturen. Ik doe dus zelf drie keer per week aan yoga en ik mediteer iedere dag. Daardoor voel ik oprecht dat mijn energieniveau verandert en dat mijn stress verlaagt. Ik heb op meerdere plekken in de wereld cursussen gevolgd en retraites gedaan. Zo ben ik vorig jaar tien dagen naar Kamalaya in Thailand geweest. Wat daar eveneens bijzonder confronterend was: de versmelting met mijn mobiele telefoon. Het protocol was daar heel simpel: telefoon uit en op je kamer. Man, ik kreeg afkickverschijnselen! Betrapte mezelf er veel te vaak op dat ik dat ding tevoorschijn wilde toveren, terwijl-ie niet eens in mijn broekzak zat...Dat was erg confronterend, waarna ik er verschillende boeken over ben gaan lezen, zoals bijvoorbeeld The Shallows. Bizar wat er allemaal in je hersenen gebeurt door het feit dat je continu bereikbaar
bent en het internet letterlijk in je broekzak hebt zitten. Tegenwoordig probeer ik mijn smartphone dan ook steeds vaker uit te zetten.

Hoe ben je begonnen met mediteren?

Toen Kalo Bagijn wegging bij Binck Bank, zei hij letterlijk tegen me: 'Chris, jij hebt de beste kwaliteiten om mij op te volgen. Als er iemand is die het kan, dan ben jij het. En toch ga jij het niet worden…Want je bent soms gewoon veel te full-on, dus je zal echt die balans moeten gaan vinden' De meest confronterende, maar allerbeste les die ik ooit gekregen heb. Ik was als twintiger soms zo hardcore op kantoor dat het vervolgens ging om hoe boos ik was geworden, en niet meer over de inhoud. Omdat ik mijn emoties soms maar moeilijk onder controle kon krijgen, ben ik begonnen met mediteren. En dat is voor mij na 15 jaar echt een way of life geworden. Ik ben begonnen met 5 minuten per dag en doe het tegenwoordig iedere dag gemiddeld 20 minuten - 's ochtends of 's avonds. Ik zal heus weleens een dagje missen, maar 5 van de 7 dagen lukt het me zeker. Naast het beter kunnen omgaan met heftige emoties heeft mediteren mij ontzettend veel inzichten gegeven en  geholpen om beter te kunnen relativeren. Veel mensen geven na een ademhalingsoefening van 30 seconden al op, maar dat is écht een gemiste kans. Er zijn genoeg scholen en meditatie-lessen die je kunt volgen en tegenwoordig ook hele gave apps waarmee je dat kunt doen. Ik zou dan ook iedereen willen aanraden om te gaan mediteren. Zeker als ondernemer is het bepaald geen overbodige luxe om naast de yang een beetje meer yin in je leven te krijgen!

Klopt het dat je bij Ohpen ook een sportschool hebt gebouwd?

Jazeker, in de kelder van ons kantoor op het Rokin heb ik een gym laten aanleggen van 300 m2. Daar kunnen onze medewerkers fitnessen, kickboxen en ook begeleiding krijgen van personal trainers en voedingsdeskundigen. Dat levert soms interessante discussies op. Zeker met IT'ers, die doorgaans een voorliefde hebben voor zo veel mogelijk energiedrank en een vette hap. Zo was er één medewerker - hij zal het leuk vinden dat ik dit aanhaal - die op een gegeven moment heel groot, dik en zwaar was geworden. Op een dag zei ik tegen hem: ‘joh, waarom ga jij nooit naar de gym?’ Waarna hij ontwijkend antwooordde: ‘Dat lijkt me wel leuk, ik ga wel een keer!’ Dus toen zei ik: 'Oké, dan weet ik het goed gemaakt. Volgende week hebben jij en ik een gesprek en jij mag kiezen welke. Of we hebben het gesprek: hoe was de gym? Of we hebben het gesprek: waarom ben jij drie keer zoveel ziek als alle andere mensen? Aan jou de keus.’ Haha, die keuze was snel gemaakt: 'Die gym, dat lijkt me wel wat!’ Hij is vervolgens keihard aan de slag gegaan en heeft me maanden later ook bedankt, want hij kon voor het eerst in z'n leven zijn eigen kind optillen. Ik probeer dus niet alleen mezelf, maar ook de mensen op kantoor een beetje te sturen en hen te helpen met sport, voeding en rust hun balans te vinden.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Groeihelden met Chris Zadeh (Ohpen) appeared first on Cutthecrap.

]]>

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Begin dit jaar stopte Chris Zadeh als CEO bij Ohpen, dat hij tien jaar daarvoor mede oprichtte. Ohpen kan worden gezien als de eerste cloud-bank ter wereld en ontwikkelt administratiesystemen voor bank-, spaar- en beleggingsrekeningen. De fintech scale-up telt inmiddels ruim 150 medewerkers, doorbrak twee jaar geleden na een nieuwe investeringsronde de magische grens van een waardering van 100 miljoen euro en wordt vandaag de dag gezien als 'het nieuwe Adyen.' Samen met Ohpen-collega Angelique Schouten publiceerde Chris Zadeh onlangs het boek Monkey Money Mind, over de psychologie van de irrationaliteit die vaak aan financiële besluitvorming ten grondslag ligt.  Hoe zijn jullie destijds met Ohpen van start gegaan? "Ik merkte bij Binck dat er iedere dag wel dingen mis gingen. Dus toen dachten we: 'Hoe mooi zou het zijn om een nieuwe bank te programmeren die het gewoon dóét?' Daar zijn we vervolgens mee aan de slag gegaan. We hebben onszelf letterlijk 2,5 jaar in een kelder aan de Keizersgracht opgesloten om de eerste versie van het systeem te ontwikkelen, waarna we op zoek gingen naar onze eerste klant. Dat werd een nederige zoektocht, want we kregen 'nee' te horen van letterlijk alle banken in Europa, op één na. Zo is ons avontuur begonnen." En dat werd dus een bumpy ride…Hoe zagen jouw werkweken eruit? "Hectisch….Op maandagen en dinsdagen was ik niet voor 22:30 thuis; op woensdagen meestal een half uurtje eerder. Op donderdag werd het dan een uur of 21:00 en alleen op vrijdag keerde ik zo rond 18:00 huiswaarts. En elkaar dan stangen hè: 'heb je wel een halve dag formulier ingevuld?' Zo ging het twintig jaar geleden bij Binck ook al. Tijdens de weekenden was ik eveneens altijd wel op kantoor te vinden. Dan werkte ik van 10:00 tot 18:00. Achteraf terug kijkend ben ik van de 500 weekenden er zeker 300 zowel op zaterdag als op zondag aan het werk geweest." Welke impact had dat op je privéleven? "Heel veel vriendschappen zijn erdoor verwaarloosd, die mensen zie ik tegenwoordig ook niet meer. En dat komt volledig door mij, omdat ik gewoon altijd afspraken afzegde en nooit tijd had. Familie heeft gelukkig altijd iets meer begrip, want daar zit toch een bloedband. Zij vinden het dan wel jammer, maar dat haal je ergens wel weer in. Je partner moet het ook wel gaaf vinden wat je allemaal doet en vertrouwen hebben in je kwaliteiten, anders gaat het zeker mis. Mijn vrouw was altijd heel erg supportive, maar zei wel vaak van: ‘zou je niet iets rustiger aan doen?’ Dat heeft ze wel 5000 keer gezegd en bij de 5001e keer dacht ik: ‘misschien heb je wel een punt…’ Uiteindelijk werd je ook door je gezondheid met je neus op de feiten gedrukt, hè? "Klopt, na bijna twintig jaar volop gas geven begon ik steeds vaker ziek te zijn. Op een gegeven moment had ik vijftien keer griep gehad in twee jaar tijd en toen besefte ik wel dat dat niet helemaal normaal was. In dezelfde periode keek ik na het trainen in de spiegel. Toen bekeek ik mijn rug en dacht ik: 'Hé, zo breed ben ik nou ook weer niet!' Er zat een plek van 10 bij 4 centimeter, echt huge. Omdat het gezwel zo snel groeide kreeg ik voorrang en lag ik binnen twee weken op de operatietafel. Vervolgens heb ik nog een aantal weken in onzekerheid geleefd, maar gelukkig bleek het uiteindelijk een goedaardige tumor te zijn." Heftig…zie je die tumor alleen als wake-up call, of ook als side-effect van al dat harde werken? Ik geloof absoluut in de connectie tussen lichaam en geest. Daarom doe ik ook al 15 jaar yoga en mediteer ik iedere dag. Ik geloof wel dat er - in ieder geval als ik voor mezelf spreek - een correlatie is tussen mijn gezondheid en de jarenlang aanhoudende drukte en stress. Natuurlijk waren er ook hele mooie momenten, want het is ontzettend gaaf om met een goed team iets moois te bouwen. Maar op een gegeven moment begon de roofbouw me toch wel parten te spelen… Heb je, nadat die tumor verwijderd werd, rigoureus alles uit je handen laten vallen? "Niet bepaald, nee…Ik werd op donderdag geopereerd, sliep als een blok dankzij de narcose en voelde me als herboren. Die zaterdag ben ik vervolgens gewoon naar kantoor gegaan, omdat dat nu eenmaal mijn automatisme was. Toen ik me zondag niet zo lekker voelde ben ik toch maar een middagje gaan Netflixen…Maar de week daarna begon het hele circus gewoon weer van voor af aan, ik ging op dezelfde voet verder. Maar na de nodige gesprekken met mijn vrouw besloot ik dat het toch wel verstandig zou zijn om een plan te maken om andere dingen te gaan doen…" Om rustiger aan te doen ook?  "Ja, er moest iets veranderen, maar dat kon niet van de ene op de andere dag. Daarom hebben we daar binnen Ohpen twee jaar aan gewerkt: een nieuw management, mensen aangenomen en iedereen ingewerkt. Of ik na 20 jaar hard werken nu 20 jaar rustig aan ga doen? Nee, ik denk dat ik dan binnen no-time gescheiden ben, haha! Als ik alleen maar thuis zit zal mijn vrouw zeggen: ga alsjeblieft wat doen zeg! Sinds begin dit jaar heb ik eindelijk een beetje afstand kunnen nemen. 2019 is echt een overgangsjaar, waarin ik de mensen die bij Ohpen de kar moeten gaan trekken als een soort consiglieri help, adviseer en begeleid. Maar dan binnen een normale werkweek, waarin ik ook stap voor stap wat meer afstand zal gaan nemen. En af en toe zeggen ze: 'bemoei je er niet mee,' want soms verval je toch in je oude patroon. Of ik dat kan accepteren? Jawel, al hangt het er natuurlijk wel vanaf wie het zegt, haha! Nee, zonder gekheid: we hebben van te voren tegen elkaar gezegd: 'het gaat gewoon een keer mis.' Want ik ga me natuurlijk een keer ergens tegenaan bemoeien met iets waar ik ver vandaan moet blijven. Doordat we allemaal al jarenlang - in veel gevallen zelfs decennialang - samenwerken, zijn we ontzettend open en eerlijk tegen elkaar. Ik heb moeten accepteren dat zij nu keuzes maken die ik wellicht anders zou doen, maar tot nu toe gaat me dat prima af. Daarnaast is het voor mij belangrijk om ook gewoon weer met technologie bezig te zijn. We zijn nu binnen Ohpen met een soort lab bezig waarin we nieuwe producten ontwikkelen en dat vind ik geweldig. Ik heb me daar veel te lang níét mee bezig gehouden. Want als je bedrijf groeit, verander je in een manager. In het begin ben je echt nog ondernemer en met je team dingen aan het bouwen. Maar als je dan voorbij de 20 man personeel groeit, krijg je op een gegeven moment allemaal HR-dossiers op je bureau en moet je het over de verzekeringen gaan hebben. Dat zijn dingen die ik veel minder leuk vind." Uiteindelijk is je gezondheid daar zelfs onder gaan leiden. Maar hoe heb je jezelf al die jaren op de been gehouden? Hoe ben je met die aanhoudende stress omgegaan? "Uiteindelijk is stress een aanpassing van je hormonen en je zenuwstelsel dat op een andere manier gaat reageren dan de bedoeling is. Gelukkig zijn er allerlei technieken om dat te kunnen sturen. Ik doe dus zelf drie keer per week aan yoga en ik mediteer iedere dag. Daardoor voel ik oprecht dat mijn energieniveau verandert en dat mijn stress verlaagt. Ik heb op meerdere plekken in de wereld cursussen gevolgd en retraites gedaan. Zo ben ik vorig jaar tien dagen naar Kamalaya in Thailand geweest. Wat daar eveneens bijzonder confronterend was: de versmelting met mijn mobiele telefoon. Het protocol was daar heel simpel: telefoon uit en op je kamer. Man, ik kreeg afkickverschijnselen! Betrapte mezelf er veel te vaak op dat ik dat ding tevoorschijn wilde toveren, terwijl-ie niet eens in mijn broekzak zat...Dat was erg confronterend, waarna ik er verschillende boeken over ben gaan lezen, zoals bijvoorbeeld The Shallows. Bizar wat er allemaal in je hersenen gebeurt door het feit dat je continu bereikbaar bent en het internet letterlijk in je broekzak hebt zitten. Tegenwoordig probeer ik mijn smartphone dan ook steeds vaker uit te zetten. Hoe ben je begonnen met mediteren? Toen Kalo Bagijn wegging bij Binck Bank, zei hij letterlijk tegen me: 'Chris, jij hebt de beste kwaliteiten om mij op te volgen. Als er iemand is die het kan, dan ben jij het. En toch ga jij het niet worden…Want je bent soms gewoon veel te full-on, dus je zal echt die balans moeten gaan vinden' De meest confronterende, maar allerbeste les die ik ooit gekregen heb. Ik was als twintiger soms zo hardcore op kantoor dat het vervolgens ging om hoe boos ik was geworden, en niet meer over de inhoud. Omdat ik mijn emoties soms maar moeilijk onder controle kon krijgen, ben ik begonnen met mediteren. En dat is voor mij na 15 jaar echt een way of life geworden. Ik ben begonnen met 5 minuten per dag en doe het tegenwoordig iedere dag gemiddeld 20 minuten - 's ochtends of 's avonds. Ik zal heus weleens een dagje missen, maar 5 van de 7 dagen lukt het me zeker. Naast het beter kunnen omgaan met heftige emoties heeft mediteren mij ontzettend veel inzichten gegeven en  geholpen om beter te kunnen relativeren. Veel mensen geven na een ademhalingsoefening van 30 seconden al op, maar dat is écht een gemiste kans. Er zijn genoeg scholen en meditatie-lessen die je kunt volgen en tegenwoordig ook hele gave apps waarmee je dat kunt doen. Ik zou dan ook iedereen willen aanraden om te gaan mediteren. Zeker als ondernemer is het bepaald geen overbodige luxe om naast de yang een beetje meer yin in je leven te krijgen! Klopt het dat je bij Ohpen ook een sportschool hebt gebouwd? Jazeker, in de kelder van ons kantoor op het Rokin heb ik een gym laten aanleggen van 300 m2. Daar kunnen onze medewerkers fitnessen, kickboxen en ook begeleiding krijgen van personal trainers en voedingsdeskundigen. Dat levert soms interessante discussies op. Zeker met IT'ers, die doorgaans een voorliefde hebben voor zo veel mogelijk energiedrank en een vette hap. Zo was er één medewerker - hij zal het leuk vinden dat ik dit aanhaal - die op een gegeven moment heel groot, dik en zwaar was geworden. Op een dag zei ik tegen hem: ‘joh, waarom ga jij nooit naar de gym?’ Waarna hij ontwijkend antwooordde: ‘Dat lijkt me wel leuk, ik ga wel een keer!’ Dus toen zei ik: 'Oké, dan weet ik het goed gemaakt. Volgende week hebben jij en ik een gesprek en jij mag kiezen welke. Of we hebben het gesprek: hoe was de gym? Of we hebben het gesprek: waarom ben jij drie keer zoveel ziek als alle andere mensen? Aan jou de keus.’ Haha, die keuze was snel gemaakt: 'Die gym, dat lijkt me wel wat!’ Hij is vervolgens keihard aan de slag gegaan en heeft me maanden later ook bedankt, want hij kon voor het eerst in z'n leven zijn eigen kind optillen. Ik probeer dus niet alleen mezelf, maar ook de mensen op kantoor een beetje te sturen en hen te helpen met sport, voeding en rust hun balans te vinden.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Groeihelden met Chris Zadeh (Ohpen) appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/groeihelden-met-chris-zadeh-ohpen/feed/ 0
7 tips van TedX-spreker Sebastian Mennes voor persoonlijke groei, geluk en balans https://cutthecrap.me/7-tips-van-tedx-spreker-sebastian-mennes-voor-persoonlijke-groei-geluk-en-balans/ https://cutthecrap.me/7-tips-van-tedx-spreker-sebastian-mennes-voor-persoonlijke-groei-geluk-en-balans/#respond Thu, 18 Apr 2019 12:49:38 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2521/

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Het verhaal van Sebastian Mennes is inmiddels bekend: hij behoorde tien jaar geleden tot de 25 onder de 25 met een goedlopend webbureau, dat grote klanten bediende en hard groeide. En toen ging het mis: Mennes had te veel pannen op het vuur, de boel kookte over en hij kwam met een burn-out thuis te zitten. Het kostte hem maanden om zijn leven weer op de rit te krijgen en jaren om zichzelf en zijn bedrijven opnieuw uit te vinden. Uiteindelijk wist Mennes zijn webbureau weer succesvol te maken en te verkopen. Tegenwoordig heeft hij zich binnen zijn software-bedrijf zo misbaar mogelijk gemaakt, investeert hij in veelbelovende startups en geeft hij lezingen en trainingen voor een betere balans tussen werk en privé.

Opgebrand

Het aantal Nederlanders dat met burn-out klachten rondloopt is de afgelopen jaren flink gestegen: van 13% in 2015 naar 16% in 2017, zo bleek uit recent onderzoek van het CBS. Uit datzelfde onderzoek kwam naar voren dat werknemers deze klachten bijna twee zo vaak ervaren als zelfstandigen. Goed nieuws dus voor ondernemers, alhoewel ook die groep in toenemende mate met psychische vermoeidheid door het werk te kampen heeft (van 8% in 2015 naar 9% in 2017). Het verhaal van Mennes bewijst dat je ook als ondernemer genadeloos op je bek kunt gaan. Vooral als je met oogkleppen op door het leven raast en je voornamelijk laat leiden door de waan van de dag. "Voordat ik die burn-out voor mijn kiezen kreeg was ik alleen maar bezig met brandjes blussen op kantoor. Ik werkte hoofdzakelijk ín mijn zaak, terwijl je als ondernemer juist áán je bedrijf zou moeten werken om de rest van je werkzaamheden vervolgens zo veel mogelijk te delegeren." De ondernemer viel dus in de voor veel ondernemers klassieke valkuil, maar heeft inmiddels geleerd om dingen uit handen te geven. Daarnaast geeft hij zichzelf regelmatig ruimte tot reflectie en belicht hij zichzelf als ondernemer alsook zijn onderneming vanuit een helikopterview. "Vroeger was ik alleen maar bezig met geld verdienen en mijn bedrijf zo hard mogelijk te laten groeien. Tegenwoordig is persoonlijke groei voor mij minstens zo belangrijk en iedere week plan ik ruimte voor mezelf om even stil te staan. Telefoon en laptop aan de kant, groot vel papier erbij en schrijven en mindmappen: Waar wil ik naartoe? Ben ik nog op koers? Krijg ik energie van wat ik doe? Jaag ik mijn purpose na of ben ik alleen maar bezig met geld verdienen?"

Volgens Mennes is een burn-out een indicator dat je meer dingen doet die je energie kosten, dan dat je energie haalt uit je werk. Maar hoe kom je erachter waar jouw energie weg vloeit? "Het eerste dat ik ben gaan doen toen ik de boel weer enigszins op de rit had, was mijn ideale werkweek in kaart brengen. Ik maakte een spreadsheet met activiteiten – die ik ‘tijdsoorten’ noem - en daarnaast de uren die ik daaraan wilde spenderen. Dat was een vrij confronterende exercitie, want het totaal kwam boven de honderd uur uit...Niet zo gek dus dat ik opgebrand thuis kwam te zitten, haha!" Het dwong hem om prioriteiten te stellen, werkzaamheden te elimineren en te delegeren, maar óók om zichzelf scherp te blijven houden: "Je hebt niets aan zo'n lijst als je vervolgens niet strikt bijhoudt hoeveel tijd je daadwerkelijk aan welke activiteiten besteedt. Daarom hou ik tegenwoordig als een ware advocaat bij hoeveel tijd ik waaraan kwijt ben. Er zijn genoeg apps die dat mogelijk maken, zoals Harvest of Toggl. Tijdens mijn reflectiemoment aan het einde van de week analyseer ik vervolgens hoe het ging en breng ik in kaart waar mijn energie weg lekte."

Nog een nuttige hack in dat kader is om bij voorbaat tijd te reserveren voor zaken die misgaan: "Als ondernemer gaan er altijd wel dingen fout: een klant die te laat betaalt of een leverancier die een slecht product of dienst levert. Je kunt je daardoor uit het veld laten slaan, maar ik besloot het om te draaien: die dingen gebeuren toch wel, dus het is de kunst om je daar niet door te laten leiden en er zo min mogelijk energie aan te besteden. Een van de tijdsoorten in mijn spreadsheet noem ik daarom gezeik. Iedere keer als the shits hit the fan gaat mijn teller lopen. Door ernaar te streven om niet meer dan twee uur per week met gezeik bezig te zijn, is mijn mindset veranderd. Ik kan beter accepteren dat er nu eenmaal altijd dingen misgaan en ik heb gemerkt dat sinds ik dat ben gaan bijhouden de tijd die ik aan 'brandjes blussen' spendeer steeds minder wordt!

Taboes op mentale kwetsbaarheid

Waar een burn-out vroeger iets was voor oude van dagen met een midlifecrisis, krijgen tegenwoordig ook steeds meer jongeren ermee te maken en lijkt de burn-out inmiddels te zijn uitgegroeid tot volksziekte nummer één. "Hoewel het positief is dat het fenomeen burn-out steeds meer aandacht krijgt, moeten we oppassen dat het geen modetrend wordt, want het is bepaald geen pretje om er één voor je kiezen te krijgen" zegt Mennes. Het is inmiddels al vijf jaar geleden dat hij als één van de eerste ondernemers van Nederland besloot om in Sprout on the record te gaan over hoe hij opgebrand thuis kwam te zitten. Sindsdien streeft hij ernaar om de taboes rondom mentale kwetsbaarheid te doorbreken. "In 2014 was het nog best een ding om er open over te zijn als je een burn-out had gehad, zelfs mijn ouders vroegen me destijds: ‘Zou je dat nou wel doen? Kan dat je carrière niet schaden?’" Toch blijken nog niet alle taboes rondom mentale kwetsbaarheid doorbroken te zijn. In zijn TedX-talk schetst Mennes hoe hij een jaar nadat hij open kaart durfde te spelen over zijn burn-out met een depressie thuis kwam te zitten. "Na die burn-out had ik veel geld van de bank geleend om mijn bedrijf te reorganiseren en extra mensen aan te nemen. Toen er vervolgens binnen één week een grote klant afhaakte, ik voor mezelf moest toegeven dat mijn businessmodel niet goed in elkaar zat en ik tot overmaat van ramp te horen kreeg dat mijn broertje geboren zou worden met een hartafwijking, stortte ik opnieuw in. Nu bleek ik een depressie te hebben; er trok een mist op die een paar maanden bleef hangen. Dat was een hele andere dynamiek." Volgens de statistieken was Mennes bepaald niet de enige; op dit moment zijn er ruim één miljoen Nederlanders die nu of gedurende het afgelopen jaar met een depressie te kampen hebben. Mennes vervolgt: "Het duurde echt even voordat ik er open over durfde te zijn dat ik na die die burn-out ook met een depressie heb geworsteld. Maar het is ontzettend belangrijk om ook op dat punt de taboes te doorbreken, vooral voor ondernemers. Want terugkijkend was mijn depressie ook het gevolg van het feit dat ik als ondernemer mijn eigenwaarde, zelfbeeld en identiteit ontleende aan mijn onderneming. Levensgevaarlijk!"

Purpose boven Profit

In zijn TedX-talk schetst Mennes verder hoe we in een prestatiemaatschappij leven, waar de waan van de dag regeert en outputs - zoals omzet- en verkoopdoelen, KPI's en return on investment - veelal leidend zijn. "Het begint al op de lagere school. Zodra ons rapport binnen is, rennen we naar oma en worden we beloond met een grote zak snoep omdat we zulke fantastische cijfers hebben gehaald. Dan volgen zes weken zomervakantie en begint het hele circus opnieuw. Op die manier wordt ons leven een rat-race en zijn we alleen maar bezig met het bereiken van de top van de berg. Maar ik vind dat we moeten leren om juist te genieten van het proces van het beklimmen van die berg. Want nadat je de top hebt bereikt, is er altijd wel weer een andere berg die gloort aan de horizon." Volgens Mennes zou iedere ondernemer zichzelf kritische vragen moeten durven stellen. "Jaag jij je purpose na, of ben je alleen maar bezig met winst maken? Juist als ondernemer kun je je leven zo inrichten dat je aan de rat-race ontsnapt! "

Wees dankbaar

Onderzoek heeft aangetoond dat als je regelmatig stil staat bij dingen waar je dankbaar voor bent, je doorgaans optimistischer en gelukkiger door het leven gaat. De kunst is om dat op een bewuste manier te uiten; richting de mensen om je heen, maar ook naar jezelf. Mennes: "Ik probeer iedere dag drie tot vijf dingen op te schrijven waar ik dankbaar voor ben. Het klinkt misschien zweverig, maar de grap is dat als je jouw zegeningen telt en je dankbaarheid uit, dat écht een positief effect op je mindset heeft. Het leven raast voorbij, dus als je niet bewust dankbaar bent, ben je geneigd om al het mooie in je leven voor lief te nemen." Dat geluk niet vanzelfsprekend is, ondervond hij toen twee jaar geleden zijn broertje overleed. "Je kunt je dankbaarheid uiten door stil te staan bij kleine dingen, zoals de zon die op je gezicht schijnt. Maar ook door dingen vanuit een ander perspectief te belichten. Toen mijn broertje overleed was dat een ware tragedie. Maar ik ben ook dankbaar voor de jaren dat hij heeft geleefd!"

 

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post 7 tips van TedX-spreker Sebastian Mennes voor persoonlijke groei, geluk en balans appeared first on Cutthecrap.

]]>

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Het verhaal van Sebastian Mennes is inmiddels bekend: hij behoorde tien jaar geleden tot de 25 onder de 25 met een goedlopend webbureau, dat grote klanten bediende en hard groeide. En toen ging het mis: Mennes had te veel pannen op het vuur, de boel kookte over en hij kwam met een burn-out thuis te zitten. Het kostte hem maanden om zijn leven weer op de rit te krijgen en jaren om zichzelf en zijn bedrijven opnieuw uit te vinden. Uiteindelijk wist Mennes zijn webbureau weer succesvol te maken en te verkopen. Tegenwoordig heeft hij zich binnen zijn software-bedrijf zo misbaar mogelijk gemaakt, investeert hij in veelbelovende startups en geeft hij lezingen en trainingen voor een betere balans tussen werk en privé. Opgebrand Het aantal Nederlanders dat met burn-out klachten rondloopt is de afgelopen jaren flink gestegen: van 13% in 2015 naar 16% in 2017, zo bleek uit recent onderzoek van het CBS. Uit datzelfde onderzoek kwam naar voren dat werknemers deze klachten bijna twee zo vaak ervaren als zelfstandigen. Goed nieuws dus voor ondernemers, alhoewel ook die groep in toenemende mate met psychische vermoeidheid door het werk te kampen heeft (van 8% in 2015 naar 9% in 2017). Het verhaal van Mennes bewijst dat je ook als ondernemer genadeloos op je bek kunt gaan. Vooral als je met oogkleppen op door het leven raast en je voornamelijk laat leiden door de waan van de dag. "Voordat ik die burn-out voor mijn kiezen kreeg was ik alleen maar bezig met brandjes blussen op kantoor. Ik werkte hoofdzakelijk ín mijn zaak, terwijl je als ondernemer juist áán je bedrijf zou moeten werken om de rest van je werkzaamheden vervolgens zo veel mogelijk te delegeren." De ondernemer viel dus in de voor veel ondernemers klassieke valkuil, maar heeft inmiddels geleerd om dingen uit handen te geven. Daarnaast geeft hij zichzelf regelmatig ruimte tot reflectie en belicht hij zichzelf als ondernemer alsook zijn onderneming vanuit een helikopterview. "Vroeger was ik alleen maar bezig met geld verdienen en mijn bedrijf zo hard mogelijk te laten groeien. Tegenwoordig is persoonlijke groei voor mij minstens zo belangrijk en iedere week plan ik ruimte voor mezelf om even stil te staan. Telefoon en laptop aan de kant, groot vel papier erbij en schrijven en mindmappen: Waar wil ik naartoe? Ben ik nog op koers? Krijg ik energie van wat ik doe? Jaag ik mijn purpose na of ben ik alleen maar bezig met geld verdienen?" Volgens Mennes is een burn-out een indicator dat je meer dingen doet die je energie kosten, dan dat je energie haalt uit je werk. Maar hoe kom je erachter waar jouw energie weg vloeit? "Het eerste dat ik ben gaan doen toen ik de boel weer enigszins op de rit had, was mijn ideale werkweek in kaart brengen. Ik maakte een spreadsheet met activiteiten – die ik ‘tijdsoorten’ noem - en daarnaast de uren die ik daaraan wilde spenderen. Dat was een vrij confronterende exercitie, want het totaal kwam boven de honderd uur uit...Niet zo gek dus dat ik opgebrand thuis kwam te zitten, haha!" Het dwong hem om prioriteiten te stellen, werkzaamheden te elimineren en te delegeren, maar óók om zichzelf scherp te blijven houden: "Je hebt niets aan zo'n lijst als je vervolgens niet strikt bijhoudt hoeveel tijd je daadwerkelijk aan welke activiteiten besteedt. Daarom hou ik tegenwoordig als een ware advocaat bij hoeveel tijd ik waaraan kwijt ben. Er zijn genoeg apps die dat mogelijk maken, zoals Harvest of Toggl. Tijdens mijn reflectiemoment aan het einde van de week analyseer ik vervolgens hoe het ging en breng ik in kaart waar mijn energie weg lekte." Nog een nuttige hack in dat kader is om bij voorbaat tijd te reserveren voor zaken die misgaan: "Als ondernemer gaan er altijd wel dingen fout: een klant die te laat betaalt of een leverancier die een slecht product of dienst levert. Je kunt je daardoor uit het veld laten slaan, maar ik besloot het om te draaien: die dingen gebeuren toch wel, dus het is de kunst om je daar niet door te laten leiden en er zo min mogelijk energie aan te besteden. Een van de tijdsoorten in mijn spreadsheet noem ik daarom gezeik. Iedere keer als the shits hit the fan gaat mijn teller lopen. Door ernaar te streven om niet meer dan twee uur per week met gezeik bezig te zijn, is mijn mindset veranderd. Ik kan beter accepteren dat er nu eenmaal altijd dingen misgaan en ik heb gemerkt dat sinds ik dat ben gaan bijhouden de tijd die ik aan 'brandjes blussen' spendeer steeds minder wordt!

Taboes op mentale kwetsbaarheid

Waar een burn-out vroeger iets was voor oude van dagen met een midlifecrisis, krijgen tegenwoordig ook steeds meer jongeren ermee te maken en lijkt de burn-out inmiddels te zijn uitgegroeid tot volksziekte nummer één. "Hoewel het positief is dat het fenomeen burn-out steeds meer aandacht krijgt, moeten we oppassen dat het geen modetrend wordt, want het is bepaald geen pretje om er één voor je kiezen te krijgen" zegt Mennes. Het is inmiddels al vijf jaar geleden dat hij als één van de eerste ondernemers van Nederland besloot om in Sprout on the record te gaan over hoe hij opgebrand thuis kwam te zitten. Sindsdien streeft hij ernaar om de taboes rondom mentale kwetsbaarheid te doorbreken. "In 2014 was het nog best een ding om er open over te zijn als je een burn-out had gehad, zelfs mijn ouders vroegen me destijds: ‘Zou je dat nou wel doen? Kan dat je carrière niet schaden?’" Toch blijken nog niet alle taboes rondom mentale kwetsbaarheid doorbroken te zijn. In zijn TedX-talk schetst Mennes hoe hij een jaar nadat hij open kaart durfde te spelen over zijn burn-out met een depressie thuis kwam te zitten. "Na die burn-out had ik veel geld van de bank geleend om mijn bedrijf te reorganiseren en extra mensen aan te nemen. Toen er vervolgens binnen één week een grote klant afhaakte, ik voor mezelf moest toegeven dat mijn businessmodel niet goed in elkaar zat en ik tot overmaat van ramp te horen kreeg dat mijn broertje geboren zou worden met een hartafwijking, stortte ik opnieuw in. Nu bleek ik een depressie te hebben; er trok een mist op die een paar maanden bleef hangen. Dat was een hele andere dynamiek." Volgens de statistieken was Mennes bepaald niet de enige; op dit moment zijn er ruim één miljoen Nederlanders die nu of gedurende het afgelopen jaar met een depressie te kampen hebben. Mennes vervolgt: "Het duurde echt even voordat ik er open over durfde te zijn dat ik na die die burn-out ook met een depressie heb geworsteld. Maar het is ontzettend belangrijk om ook op dat punt de taboes te doorbreken, vooral voor ondernemers. Want terugkijkend was mijn depressie ook het gevolg van het feit dat ik als ondernemer mijn eigenwaarde, zelfbeeld en identiteit ontleende aan mijn onderneming. Levensgevaarlijk!"

Purpose boven Profit

In zijn TedX-talk schetst Mennes verder hoe we in een prestatiemaatschappij leven, waar de waan van de dag regeert en outputs - zoals omzet- en verkoopdoelen, KPI's en return on investment - veelal leidend zijn. "Het begint al op de lagere school. Zodra ons rapport binnen is, rennen we naar oma en worden we beloond met een grote zak snoep omdat we zulke fantastische cijfers hebben gehaald. Dan volgen zes weken zomervakantie en begint het hele circus opnieuw. Op die manier wordt ons leven een rat-race en zijn we alleen maar bezig met het bereiken van de top van de berg. Maar ik vind dat we moeten leren om juist te genieten van het proces van het beklimmen van die berg. Want nadat je de top hebt bereikt, is er altijd wel weer een andere berg die gloort aan de horizon." Volgens Mennes zou iedere ondernemer zichzelf kritische vragen moeten durven stellen. "Jaag jij je purpose na, of ben je alleen maar bezig met winst maken? Juist als ondernemer kun je je leven zo inrichten dat je aan de rat-race ontsnapt! "

Wees dankbaar

Onderzoek heeft aangetoond dat als je regelmatig stil staat bij dingen waar je dankbaar voor bent, je doorgaans optimistischer en gelukkiger door het leven gaat. De kunst is om dat op een bewuste manier te uiten; richting de mensen om je heen, maar ook naar jezelf. Mennes: "Ik probeer iedere dag drie tot vijf dingen op te schrijven waar ik dankbaar voor ben. Het klinkt misschien zweverig, maar de grap is dat als je jouw zegeningen telt en je dankbaarheid uit, dat écht een positief effect op je mindset heeft. Het leven raast voorbij, dus als je niet bewust dankbaar bent, ben je geneigd om al het mooie in je leven voor lief te nemen." Dat geluk niet vanzelfsprekend is, ondervond hij toen twee jaar geleden zijn broertje overleed. "Je kunt je dankbaarheid uiten door stil te staan bij kleine dingen, zoals de zon die op je gezicht schijnt. Maar ook door dingen vanuit een ander perspectief te belichten. Toen mijn broertje overleed was dat een ware tragedie. Maar ik ben ook dankbaar voor de jaren dat hij heeft geleefd!"   [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post 7 tips van TedX-spreker Sebastian Mennes voor persoonlijke groei, geluk en balans appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/7-tips-van-tedx-spreker-sebastian-mennes-voor-persoonlijke-groei-geluk-en-balans/feed/ 0
Van Stress naar Balans https://cutthecrap.me/van-stress-naar-balans/ https://cutthecrap.me/van-stress-naar-balans/#respond Mon, 26 Nov 2018 06:09:20 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2494/

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Achteraf gezien weet Sebastian Mennes (34) maar al te goed dat hij al jaren als een kip zonder kop rondliep en te veel pannen op het vuur hield. Maar eind 2010 zag hij nog geen vuiltje aan de lucht. Sterker nog; het ging hem voor de wind, aangezien hij tot de meest veelbelovende jonge ondernemers van Nederland behoorde. Mennes had een goedlopend internet bureau, een eigen ontwikkelafdeling in India en bediende grote klanten. Ondertussen was hij ook met zijn universitaire opleiding Strategisch Management bezig. Totdat plotseling de pannen op het vuur begonnen over te koken. Diagnose: burn-out

Overprikkeld

“Ik dacht een soort superman te zijn en pakte met een enorme drive alles aan. Totdat het ineens op was en ik letterlijk en figuurlijk bij mijn moeder op de bank belandde. Ik was vaak overprikkeld, raakte het overzicht helemaal kwijt en had voortdurend last van een zenuwachtig gevoel dat ik helemaal niet van mezelf kende. Ik herinner me nog hoe het zweet me uit brak als alleen al de telefoon ging. En dan moest ik nog opnemen…Dat nerveuze gevoel ontweek ik door achter mijn bureau vandaan te vluchten en buiten doelloos rondjes te gaan lopen. Ik was een slechte versie van mezelf geworden. Uiteindelijk brak ik en vervolgens heb ik er maanden uit gelegen. Geestelijk was ik helemaal leeg.”

Schuldgevoel

Vol zelftwijfel verdween Mennes van de radar en werd hij geconfronteerd met een enorm schuldgevoel. Zijn teams in Nederland en India moesten het maandenlang zonder zijn leiding stellen. Op zijn zesentwintigste stond hij zodoende voor de levensgrote uitdaging om niet alleen als mens, maar ook als ondernemer zijn kracht weer te hervinden. “Hoofdzakelijk voor mijn gezondheid, maar ook financieel: de kosten liepen gewoon door en er waren meerdere personeelsleden met hun families van mij afhankelijk.” Noodgedwongen moest Mennes niet alleen in de spiegel kijken, maar bovenal de confrontatie met zichzelf aan gaan. “Omdat ik slecht kon delegeren en een perfectionistische control-freak was, bleek op pijnlijke wijze dat de onderneming veel te veel van mij afhankelijk was geworden. Daarbij had ik van mijn hobby mijn beroep gemaakt, waardoor iedere vorm van ‘work-life balance’ compleet zoek was.”

Vallen en opstaan

Mennes’ herstel bleek een proces van vallen en opstaan. “Op momenten dat ik dacht dat ik het wel weer aankon, reed ik vol goede moed naar de zaak. Maar nog voordat mijn computer was opgestart, zakte de moed me dan weer in de schoenen. Het was op dat moment gewoon te veel.” Door zich eerst op het afronden van zijn master te richten, krabbelde hij langzaamaan weer op. “Het schrijven van m’n scriptie hing als een molensteen om mijn nek. Het was echt een overwinning op mezelf toen ik die eindelijk had afgerond. Met mijn diploma in de pocket hervond ik de energie om vervolgens ook mijn bedrijf weer op de rails te krijgen.” Mennes ging gericht op zoek naar zakenpartners en collega’s zodat zijn business niet meer uitsluitend van hem afhankelijk zou zijn. “Als ondernemer is het de kunst om dingen te doen die je energie geven en zaken waar je juist op leeg loopt uit handen te geven. Dat kost in eerste instantie geld, maar het levert je op de lange termijn ontzettend veel op. Niet in de laatste plaats ruimte in je hoofd en tijd en energie om van het leven te genieten!”

Innerlijke strijd

“Ik heb keihard de strijd met mezelf aan moeten gaan en moest mezelf en mijn business letterlijk opnieuw uitvinden. Ik stond voor de uitdaging om niet alleen mijn lifestyle, maar ook mijn stijl van ondernemen drastisch te veranderen. Dat heeft me letterlijk jaren gekost, maar is me uiteindelijk wel gelukt.” Zijn internetbureau heeft Mennes uiteindelijk verkocht, in zijn softwarebedrijf heeft hij zich zo misbaar mogelijk gemaakt en daarnaast ontwikkelt hij al jarenlang eigenhandig zijn eigen software. Daarnaast geeft hij lezingen en trainingen om mensen te behoeden om dezelfde fouten te maken die hij destijds heeft gemaakt. In de video podcast die hij onlangs lanceerde vraagt Mennes andere ondernemers naar de lessen die zij hebben geleerd. “Ik blijf een bezige bij, maar heb nu wél mijn balans gevonden. Door in mijn kracht te blijven, uitsluitend dingen zelf te doen waar mijn talenten liggen, de rest uit handen te geven en mezelf continu te ontwikkelen, houd ik mezelf scherp."

Arbeidsgeschikt

Dankzij de burn-out die hij voor de kiezen kreeg, heeft Mennes zich ook opengesteld voor psychologische hulp. “Dat was een grote stap, want ik vond dat altijd iets voor losers. Maar dankzij de gesprekken met mijn psycholoog van destijds, de talloze vragenlijsten en de persoonlijkheidstesten heb ik ontzettend veel over mezelf geleerd. Dat kan ik iedereen dan ook van harte aanbevelen!” Met de kennis van nu zou Mennes destijds zeker een arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben afgesloten. “Die had ik dus niet, waardoor die burn-out me uiteindelijk heel veel geld heeft gekost. Ook was het prettig geweest als ik destijds met een coach had kunnen sparren. Als ondernemer sta je er nu eenmaal vaak alleen voor.”

Op https://cutthecrap.me publiceert Sebastian Mennes over zijn zoektocht naar balans en geluk in de prestatiemaatschappij.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Van Stress naar Balans appeared first on Cutthecrap.

]]>

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Achteraf gezien weet Sebastian Mennes (34) maar al te goed dat hij al jaren als een kip zonder kop rondliep en te veel pannen op het vuur hield. Maar eind 2010 zag hij nog geen vuiltje aan de lucht. Sterker nog; het ging hem voor de wind, aangezien hij tot de meest veelbelovende jonge ondernemers van Nederland behoorde. Mennes had een goedlopend internet bureau, een eigen ontwikkelafdeling in India en bediende grote klanten. Ondertussen was hij ook met zijn universitaire opleiding Strategisch Management bezig. Totdat plotseling de pannen op het vuur begonnen over te koken. Diagnose: burn-out

Overprikkeld

“Ik dacht een soort superman te zijn en pakte met een enorme drive alles aan. Totdat het ineens op was en ik letterlijk en figuurlijk bij mijn moeder op de bank belandde. Ik was vaak overprikkeld, raakte het overzicht helemaal kwijt en had voortdurend last van een zenuwachtig gevoel dat ik helemaal niet van mezelf kende. Ik herinner me nog hoe het zweet me uit brak als alleen al de telefoon ging. En dan moest ik nog opnemen…Dat nerveuze gevoel ontweek ik door achter mijn bureau vandaan te vluchten en buiten doelloos rondjes te gaan lopen. Ik was een slechte versie van mezelf geworden. Uiteindelijk brak ik en vervolgens heb ik er maanden uit gelegen. Geestelijk was ik helemaal leeg.”

Schuldgevoel

Vol zelftwijfel verdween Mennes van de radar en werd hij geconfronteerd met een enorm schuldgevoel. Zijn teams in Nederland en India moesten het maandenlang zonder zijn leiding stellen. Op zijn zesentwintigste stond hij zodoende voor de levensgrote uitdaging om niet alleen als mens, maar ook als ondernemer zijn kracht weer te hervinden. “Hoofdzakelijk voor mijn gezondheid, maar ook financieel: de kosten liepen gewoon door en er waren meerdere personeelsleden met hun families van mij afhankelijk.” Noodgedwongen moest Mennes niet alleen in de spiegel kijken, maar bovenal de confrontatie met zichzelf aan gaan. “Omdat ik slecht kon delegeren en een perfectionistische control-freak was, bleek op pijnlijke wijze dat de onderneming veel te veel van mij afhankelijk was geworden. Daarbij had ik van mijn hobby mijn beroep gemaakt, waardoor iedere vorm van ‘work-life balance’ compleet zoek was.”

Vallen en opstaan

Mennes’ herstel bleek een proces van vallen en opstaan. “Op momenten dat ik dacht dat ik het wel weer aankon, reed ik vol goede moed naar de zaak. Maar nog voordat mijn computer was opgestart, zakte de moed me dan weer in de schoenen. Het was op dat moment gewoon te veel.” Door zich eerst op het afronden van zijn master te richten, krabbelde hij langzaamaan weer op. “Het schrijven van m’n scriptie hing als een molensteen om mijn nek. Het was echt een overwinning op mezelf toen ik die eindelijk had afgerond. Met mijn diploma in de pocket hervond ik de energie om vervolgens ook mijn bedrijf weer op de rails te krijgen.” Mennes ging gericht op zoek naar zakenpartners en collega’s zodat zijn business niet meer uitsluitend van hem afhankelijk zou zijn. “Als ondernemer is het de kunst om dingen te doen die je energie geven en zaken waar je juist op leeg loopt uit handen te geven. Dat kost in eerste instantie geld, maar het levert je op de lange termijn ontzettend veel op. Niet in de laatste plaats ruimte in je hoofd en tijd en energie om van het leven te genieten!”

Innerlijke strijd

“Ik heb keihard de strijd met mezelf aan moeten gaan en moest mezelf en mijn business letterlijk opnieuw uitvinden. Ik stond voor de uitdaging om niet alleen mijn lifestyle, maar ook mijn stijl van ondernemen drastisch te veranderen. Dat heeft me letterlijk jaren gekost, maar is me uiteindelijk wel gelukt.” Zijn internetbureau heeft Mennes uiteindelijk verkocht, in zijn softwarebedrijf heeft hij zich zo misbaar mogelijk gemaakt en daarnaast ontwikkelt hij al jarenlang eigenhandig zijn eigen software. Daarnaast geeft hij lezingen en trainingen om mensen te behoeden om dezelfde fouten te maken die hij destijds heeft gemaakt. In de video podcast die hij onlangs lanceerde vraagt Mennes andere ondernemers naar de lessen die zij hebben geleerd. “Ik blijf een bezige bij, maar heb nu wél mijn balans gevonden. Door in mijn kracht te blijven, uitsluitend dingen zelf te doen waar mijn talenten liggen, de rest uit handen te geven en mezelf continu te ontwikkelen, houd ik mezelf scherp."

Arbeidsgeschikt

Dankzij de burn-out die hij voor de kiezen kreeg, heeft Mennes zich ook opengesteld voor psychologische hulp. “Dat was een grote stap, want ik vond dat altijd iets voor losers. Maar dankzij de gesprekken met mijn psycholoog van destijds, de talloze vragenlijsten en de persoonlijkheidstesten heb ik ontzettend veel over mezelf geleerd. Dat kan ik iedereen dan ook van harte aanbevelen!” Met de kennis van nu zou Mennes destijds zeker een arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben afgesloten. “Die had ik dus niet, waardoor die burn-out me uiteindelijk heel veel geld heeft gekost. Ook was het prettig geweest als ik destijds met een coach had kunnen sparren. Als ondernemer sta je er nu eenmaal vaak alleen voor.”

Op https://cutthecrap.me publiceert Sebastian Mennes over zijn zoektocht naar balans en geluk in de prestatiemaatschappij.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Van Stress naar Balans appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/van-stress-naar-balans/feed/ 0
Vijf tips van John de Mol om gebalanceerd aan de top te blijven https://cutthecrap.me/vijf-tips-van-john-de-mol-om-gebalanceerd-aan-de-top-te-blijven/ https://cutthecrap.me/vijf-tips-van-john-de-mol-om-gebalanceerd-aan-de-top-te-blijven/#respond Thu, 04 Oct 2018 10:27:10 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2478/ Tips van John de Mol

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Wat doet John de Mol om succesvol én gezond te blijven? Sprout-auteur Sebastian Mennes vroeg het de ondernemer tijdens een evenement in de Rotterdamse Ahoy.

Afgelopen jaar viel mij de eer ten deel acte de présence te geven op Business Boost Live, misschien wel het grootste business-inspiratie evenement van Nederland. Ik stond in het dagprogramma - ik ken mijn plaats - maar de line-up van het avondprogramma was uniek. Het gebeurt niet vaak dat mediatycoon John de Mol, Youtube-oprichter Chad Hurley, Google-X topman Mo Gawdat en Coolblue-eindbaas Pieter Zwart op één podium te bewonderen zijn. Stuk voor stuk high achievers, die het gewend zijn om onder grote druk te presteren en in hun stormachtige carrières voor de nodige uitdagingen hebben gestaan.
Er was mij dus veel aan gelegen om ook die avond backstage te kunnen, zodat ik deze heren aan de tand zou kunnen voelen over hun work-life balance. En dat bleek uiteindelijk nogal een opgave te zijn.

Coulissen

Dankzij mijn doortastende agent was er zwart op wit in het sprekerscontract vastgelegd dat ik ook tijdens het avondprogramma toegang zou krijgen achter de coulissen. Maar in de praktijk bleek dat op de bewuste avond toch een lastig verhaal. Na een aanvankelijke nul op het rekest vanuit de organisatie zakte de moed me in eerste instantie enigszins in de schoenen. De kleerkasten van de beveiliging die de weg versperden bleken onverbiddelijk en de sneer "John de Mol? forget it! Die geeft nooit interviews" werkte ook niet al te bemoedigend. Een patstelling leek een feit op deze druilerige herfstavond, die in mineur dreigde te eindigen. Desondanks besloot ik me er niet bij neer te leggen. Het vereiste nog een flinke dosis overtuigingskracht en de nodige charmes in de strijd, maar de aanhouder wint! Dankzij een behulpzame coördinator lukte het me alsnog om dat felbegeerde polsbandje te bemachtigen.
Maar toen moest mijn missie nog beginnen. Rotterdam Ahoy is groot, dus mijn stappenteller draaide overuren tijdens mijn speurtocht backstage. De belangrijkste uitdaging was om eerst in kaart te brengen hoe de hazen liepen, om vervolgens uit te vogelen waar de kleedkamers alsook de in- en uitgangen zich bevonden. John de Mol werd op dat moment door Twan Huys geïnterviewd, dus het was mijn voornaamste doel om erachter te komen waar achter de coulissen hij zijn weg naar de uitgang zou vervolgen. Toen de selfmade miljardair uiteindelijk met zijn gevolg aan kwam benen stapte ik ietwat nerveus op hem af:

'Meneer De Mol, mag ik u een paar brutale vragen stellen? Mijn naam is Sebastian Mennes en ik heb in het dagprogramma als spreker uit de doeken gedaan hoe ik als ondernemer met een burn-out thuis kwam te zitten.
"Jeetje man, wat heftig!"

Ach, ik was slechts één van de vele jonge mensen die tegenwoordig last hebben van hoge werkdruk, stress en burn-outs. U staat al zo lang aan de top; ik kan me goed voorstellen dat dat ook een zware wissel trekt op uw persoonlijke leven. Wat is uw advies om op een gezonde manier zo lang succesvol te blijven, zonder een burn-out voor de kiezen te krijgen?
"Begin met iets te doen wat je écht leuk vind en volg je passie, want dan voelt het bijna niet als werk. Ik vind wat ik mijn hele leven gedaan heb - voornamelijk tv-programma's bedenken en ontwikkelen - het allerleukste dat er is. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik ooit een burn-out krijg, ondanks het feit dat ik best lange dagen maak, veel aan mijn hoofd heb en er een hoop over mijn bureau gaat. Want ik heb er bewust voor gekozen om te doen wat ik het allerliefste doe. En ik denk dat voor iedereen geldt dat als je je dingen doet die je écht leuk vindt, je nooit een burn-out krijgt."

Maar ik had destijds van mijn hobby m'n beroep gemaakt, door tijdens mijn studietijd een webbureau op te richten [probeerde ik nog…]
"Dan deed je toch iets dat je niet leuk genoeg vond en volgde je je hart niet."

Haha, touché! Spijker op de kop. Maar hoe bewaakt u nou de balans tussen werk en privé?
"Ik moet eerlijk bekennen dat ik die eigenlijk helemaal niet heb. Dat loopt continu in elkaar over.” [Lachend, met een knipoog:] “Het is in mijn geval vooral heel veel werk en vrij weinig privé!"

Welk advies zou u ondernemers mee willen geven?
“Doe iets waar je hart ligt, dan kost het veel minder energie. Geeft het geld dat je misschien aan het begin van de bank mag lenen niet in eerste instantie uit aan een nieuwe auto maar investeer in de opbouw van je bedrijf. Let op je centen in het begin maar neem wel risico en durf het verschil te maken.”

Tot slot nog een groupie-verzoekje: mag ik met u op de foto?
"Als je heel snel bent, want ik moet weg..."

Tips van John de Mol
Dank u wel! Fijne avond
"Graag gedaan! bye bye!"

Vervolgens werd ik linea recta in de kraag gevat door iemand van de security: "Mag ik vragen hoe je aan dat bandje bent gekomen?" Iets te vrolijk antwoordde ik: "Natuurlijk mag je dat vragen! Ik ben spreker vandaag." Schoorvoetend droop hij af: "Hmmm...ok, geen probleem..."

Leren delegeren

De spiegel die John de Mol mij voorhield is ongetwijfeld herkenbaar voor veel ondernemers en professionals. Ik verkeerde destijds nog in de waan dat ik van mijn hobby mijn beroep had gemaakt, maar ik was in de loop der jaren allemaal dingen gaan doen waar ik gewoon niet goed in was en bovendien geen energie van kreeg. Het creatieve aspect van webdesign en software ontwikkeling vond ik fantastisch, maar voor ik het wist was ik het overgrote merendeel van mijn tijd kwijt aan operationele verantwoordelijkheden, zoals leiding geven, klantcontact en problemen oplossen. Terwijl juist in het ondernemende mijn kracht ligt: dingen bedenken en initiëren, maar de dagelijkse gang van zaken aan anderen mensen overlaten. Gelukkig heb ik na die burn-out eindelijk leren delegeren…

Balans

Dankzij mijn ontmoeting met John de Mol werd mij eens temeer duidelijk dat een strikte scheiding tussen werk en privé beslist geen vereiste is om gebalanceerd aan de top te komen. Het allerbelangrijkste is dat je je hart volgt en jouw purpose najaagt. Balans heeft dan ook niet per se te maken met het aantal uren dat je werkt. Je kunt 80 uur per week werken en perfect in balans zijn. Zolang je maar doet waar je écht gelukkig van wordt. Waar het in mijn ogen vooral om gaat is dat je je bewust wordt van je eigen energielekken.
Wat doe je ontzettend graag en waar krijg je jeuk van? Wees eerlijk en confronteer jezelf! Elke baan heeft aspecten waar je minder blij van wordt. Dat is op zich niet erg. Zolang die aspecten maar niet de overhand krijgen. Dat is een route die vroeg of laat een keer leidt tot een burn-out, of andere mentale ellende.
De belangrijkste ondernemerstips van John de Mol:
1. Doe iets wat je écht leuk vind en volg je passie, want dan voelt het bijna niet als werk (en is de kans op een burn-out het kleinst)
2. Wees eerlijk tegen jezelf: volg je écht je hart? of doe je werk waar je niet gelukkig van wordt?
3. Een strikte scheiding tussen werk en privé is geen voorwaarde om aan de top te komen (en te blijven)
4. Let op de centen: koop geen dure auto maar investeer in de opbouw van je bedrijf.
5. Neem risico en durf het verschil te maken.
Later die avond zou John de Mol nog veel meer rake inzichten delen. Dat verhaal lees je volgende week op Sprout.nl
De komende tijd deelt Sebastian (CutTheCrap.me) nog meer inzichten van topondernemers. Lees ook het eerste verhaal: 10 tips van om als ondernemer je balans te bewaken.

https://youtu.be/h13HyOEFGDg[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Vijf tips van John de Mol om gebalanceerd aan de top te blijven appeared first on Cutthecrap.

]]>
Tips van John de Mol

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Wat doet John de Mol om succesvol én gezond te blijven? Sprout-auteur Sebastian Mennes vroeg het de ondernemer tijdens een evenement in de Rotterdamse Ahoy. Afgelopen jaar viel mij de eer ten deel acte de présence te geven op Business Boost Live, misschien wel het grootste business-inspiratie evenement van Nederland. Ik stond in het dagprogramma - ik ken mijn plaats - maar de line-up van het avondprogramma was uniek. Het gebeurt niet vaak dat mediatycoon John de Mol, Youtube-oprichter Chad Hurley, Google-X topman Mo Gawdat en Coolblue-eindbaas Pieter Zwart op één podium te bewonderen zijn. Stuk voor stuk high achievers, die het gewend zijn om onder grote druk te presteren en in hun stormachtige carrières voor de nodige uitdagingen hebben gestaan. Er was mij dus veel aan gelegen om ook die avond backstage te kunnen, zodat ik deze heren aan de tand zou kunnen voelen over hun work-life balance. En dat bleek uiteindelijk nogal een opgave te zijn.

Coulissen

Dankzij mijn doortastende agent was er zwart op wit in het sprekerscontract vastgelegd dat ik ook tijdens het avondprogramma toegang zou krijgen achter de coulissen. Maar in de praktijk bleek dat op de bewuste avond toch een lastig verhaal. Na een aanvankelijke nul op het rekest vanuit de organisatie zakte de moed me in eerste instantie enigszins in de schoenen. De kleerkasten van de beveiliging die de weg versperden bleken onverbiddelijk en de sneer "John de Mol? forget it! Die geeft nooit interviews" werkte ook niet al te bemoedigend. Een patstelling leek een feit op deze druilerige herfstavond, die in mineur dreigde te eindigen. Desondanks besloot ik me er niet bij neer te leggen. Het vereiste nog een flinke dosis overtuigingskracht en de nodige charmes in de strijd, maar de aanhouder wint! Dankzij een behulpzame coördinator lukte het me alsnog om dat felbegeerde polsbandje te bemachtigen. Maar toen moest mijn missie nog beginnen. Rotterdam Ahoy is groot, dus mijn stappenteller draaide overuren tijdens mijn speurtocht backstage. De belangrijkste uitdaging was om eerst in kaart te brengen hoe de hazen liepen, om vervolgens uit te vogelen waar de kleedkamers alsook de in- en uitgangen zich bevonden. John de Mol werd op dat moment door Twan Huys geïnterviewd, dus het was mijn voornaamste doel om erachter te komen waar achter de coulissen hij zijn weg naar de uitgang zou vervolgen. Toen de selfmade miljardair uiteindelijk met zijn gevolg aan kwam benen stapte ik ietwat nerveus op hem af: 'Meneer De Mol, mag ik u een paar brutale vragen stellen? Mijn naam is Sebastian Mennes en ik heb in het dagprogramma als spreker uit de doeken gedaan hoe ik als ondernemer met een burn-out thuis kwam te zitten. "Jeetje man, wat heftig!" Ach, ik was slechts één van de vele jonge mensen die tegenwoordig last hebben van hoge werkdruk, stress en burn-outs. U staat al zo lang aan de top; ik kan me goed voorstellen dat dat ook een zware wissel trekt op uw persoonlijke leven. Wat is uw advies om op een gezonde manier zo lang succesvol te blijven, zonder een burn-out voor de kiezen te krijgen? "Begin met iets te doen wat je écht leuk vind en volg je passie, want dan voelt het bijna niet als werk. Ik vind wat ik mijn hele leven gedaan heb - voornamelijk tv-programma's bedenken en ontwikkelen - het allerleukste dat er is. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik ooit een burn-out krijg, ondanks het feit dat ik best lange dagen maak, veel aan mijn hoofd heb en er een hoop over mijn bureau gaat. Want ik heb er bewust voor gekozen om te doen wat ik het allerliefste doe. En ik denk dat voor iedereen geldt dat als je je dingen doet die je écht leuk vindt, je nooit een burn-out krijgt." Maar ik had destijds van mijn hobby m'n beroep gemaakt, door tijdens mijn studietijd een webbureau op te richten [probeerde ik nog…] "Dan deed je toch iets dat je niet leuk genoeg vond en volgde je je hart niet." Haha, touché! Spijker op de kop. Maar hoe bewaakt u nou de balans tussen werk en privé? "Ik moet eerlijk bekennen dat ik die eigenlijk helemaal niet heb. Dat loopt continu in elkaar over.” [Lachend, met een knipoog:] “Het is in mijn geval vooral heel veel werk en vrij weinig privé!" Welk advies zou u ondernemers mee willen geven? “Doe iets waar je hart ligt, dan kost het veel minder energie. Geeft het geld dat je misschien aan het begin van de bank mag lenen niet in eerste instantie uit aan een nieuwe auto maar investeer in de opbouw van je bedrijf. Let op je centen in het begin maar neem wel risico en durf het verschil te maken.” Tot slot nog een groupie-verzoekje: mag ik met u op de foto? "Als je heel snel bent, want ik moet weg..." Tips van John de Mol Dank u wel! Fijne avond "Graag gedaan! bye bye!" Vervolgens werd ik linea recta in de kraag gevat door iemand van de security: "Mag ik vragen hoe je aan dat bandje bent gekomen?" Iets te vrolijk antwoordde ik: "Natuurlijk mag je dat vragen! Ik ben spreker vandaag." Schoorvoetend droop hij af: "Hmmm...ok, geen probleem..."

Leren delegeren

De spiegel die John de Mol mij voorhield is ongetwijfeld herkenbaar voor veel ondernemers en professionals. Ik verkeerde destijds nog in de waan dat ik van mijn hobby mijn beroep had gemaakt, maar ik was in de loop der jaren allemaal dingen gaan doen waar ik gewoon niet goed in was en bovendien geen energie van kreeg. Het creatieve aspect van webdesign en software ontwikkeling vond ik fantastisch, maar voor ik het wist was ik het overgrote merendeel van mijn tijd kwijt aan operationele verantwoordelijkheden, zoals leiding geven, klantcontact en problemen oplossen. Terwijl juist in het ondernemende mijn kracht ligt: dingen bedenken en initiëren, maar de dagelijkse gang van zaken aan anderen mensen overlaten. Gelukkig heb ik na die burn-out eindelijk leren delegeren…

Balans

Dankzij mijn ontmoeting met John de Mol werd mij eens temeer duidelijk dat een strikte scheiding tussen werk en privé beslist geen vereiste is om gebalanceerd aan de top te komen. Het allerbelangrijkste is dat je je hart volgt en jouw purpose najaagt. Balans heeft dan ook niet per se te maken met het aantal uren dat je werkt. Je kunt 80 uur per week werken en perfect in balans zijn. Zolang je maar doet waar je écht gelukkig van wordt. Waar het in mijn ogen vooral om gaat is dat je je bewust wordt van je eigen energielekken. Wat doe je ontzettend graag en waar krijg je jeuk van? Wees eerlijk en confronteer jezelf! Elke baan heeft aspecten waar je minder blij van wordt. Dat is op zich niet erg. Zolang die aspecten maar niet de overhand krijgen. Dat is een route die vroeg of laat een keer leidt tot een burn-out, of andere mentale ellende. De belangrijkste ondernemerstips van John de Mol: 1. Doe iets wat je écht leuk vind en volg je passie, want dan voelt het bijna niet als werk (en is de kans op een burn-out het kleinst) 2. Wees eerlijk tegen jezelf: volg je écht je hart? of doe je werk waar je niet gelukkig van wordt? 3. Een strikte scheiding tussen werk en privé is geen voorwaarde om aan de top te komen (en te blijven) 4. Let op de centen: koop geen dure auto maar investeer in de opbouw van je bedrijf. 5. Neem risico en durf het verschil te maken. Later die avond zou John de Mol nog veel meer rake inzichten delen. Dat verhaal lees je volgende week op Sprout.nl De komende tijd deelt Sebastian (CutTheCrap.me) nog meer inzichten van topondernemers. Lees ook het eerste verhaal: 10 tips van om als ondernemer je balans te bewaken. https://youtu.be/h13HyOEFGDg[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Vijf tips van John de Mol om gebalanceerd aan de top te blijven appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/vijf-tips-van-john-de-mol-om-gebalanceerd-aan-de-top-te-blijven/feed/ 0
10 tips van ‘de Nederlandse Tim Ferriss’ om als ondernemer je balans te bewaken https://cutthecrap.me/bewakenbalans/ https://cutthecrap.me/bewakenbalans/#respond Thu, 27 Sep 2018 14:09:37 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2464/ 10 tips om je balans te bewaren

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Sebastian Mennes (33) behoorde tot de meest veelbelovende ondernemers van Nederland, verkocht zijn webbureau, ontwikkelt zijn eigen software en investeert tegenwoordig in veelbelovende startups. Maar naast het succes kreeg hij ook met de schaduwzijden van het ondernemerschap te maken. Als twintiger kwam Mennes met een burn-out thuis te zitten en als dertiger belandde hij in een depressie. "Wat veel ondernemers zich niet realiseren, is dat zij niet alleen financiële maar óók mentale risico's nemen", zegt Mennes.
In de nieuwe Sprout-webserie CutTheCrap gaat hij op zoek naar het échte verhaal achter prominente ondernemers. Daarbij durft hij ook f*ckups, falen en mentale kwetsbaarheid bespreekbaar te maken. Vandaag een nadere introductie en tien concrete tips om als ondernemer je balans te bewaken.

 

Valkuil

De carrière van Mennes begon zo veelbelovend. In 2009 werd hij verkozen in de 25-onder-de-25; zijn webbureau groeide als kool en bediende grote klanten. Nauwelijks twee jaar later was het ineens op. Diagnose: burn-out. In 2014 besloot Mennes zijn kwetsbare verhaal in Sprout uit de doeken te doen. "Wat mij opviel was dat ik ontzettend veel privéberichten kreeg op LinkedIn en Facebook, van met name ondernemers die in dezelfde valkuilen waren getrapt. Daaruit bleek hoeveel ondernemers worstelen om hun balans te bewaken, maar óók dat de taboes op mentale kwetsbaarheid nog altijd groot bleken te zijn."
Het triggerde Mennes om twee jaar later nóg een stap verder te gaan. Hij won onze stagetimeverkiezing, waarna hij een volle Ziggo Dome in vervoering bracht met zijn openhartige relaas - op hetzelfde podium als Richard Branson en Al Gore. Dat was een overwinning op zichzelf, temeer daar hij anderhalf jaar daarvoor nog met een depressie te kampen had gehad. Na Inspiration360 werd hij gestrikt door The Next Speaker en naast zijn carrière als ondernemer geeft hij tegenwoordig lezingen en trainingen, om ondernemers en professionals te helpen de balans tussen hun werk- en privéleven beter te bewaken.


Sebastian Mennes tijdens zijn optreden in de Ziggo Dome

 

Niet álle kansen grijpen

Desondanks pretendeert de ondernemer beslist niet dat hij de wijsheid in pacht heeft. "Mijn leven is en blijft één groot experiment. Ik krijg er ontzettend veel energie van om mezelf iedere dag te verbeteren en mijn bedrijven te laten groeien. Daar staat tegenover dat ik mezelf continu scherp moet blijven houden om mijn balans te bewaken." Zoals zoveel ondernemers nam hij jarenlang veel te veel hooi op zijn vork. "Ik greep iedere kans die op mijn pad kwam en stortte me met veel naïef enthousiasme overal in."
Werkweken van 100 uur werden eerder regel dan uitzondering, alhoewel hij benadrukt dat het niet eens zozeer het aantal uren zijn die uiteindelijk in een burn-out zouden kunnen resulteren. "In mijn optiek is het heel simpel; als jij meer dingen doet die je energie kosten dan dat ze je opleveren, dan loop je vroeg of laat vast. Ik heb geleerd om heel kritisch naar mezelf te kijken: Waar ligt mijn kracht? In welke dingen ben ik minder goed? Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar zakenpartners en medewerkers wiens talenten complementair zijn aan de mijne. Dat stelt mij vandaag de dag in staat om me te kunnen focussen op werkzaamheden waar ik goed in ben én die me energie geven."
Dat betekent volgens Mennes dat je ongelofelijk eerlijk naar jezelf moet zijn, maar ook naar de mensen om je heen. "Iedereen weet: ik ben geen operations guy, maar een creatieve duizendpoot, die software ontwikkelt. Zodoende zijn de verwachtingen over en weer helder en kan iedereen vanuit zijn kracht werken."

Denk na over je Purpose

Maar hoe weet je als ondernemer of je on track bent? Vanuit zijn studie strategisch management is een 'helikopter-view' perspectief voor Mennes een tweede natuur, maar hij realiseert zich terdege dat dat niet voor iedereen vanzelfsprekend is. "Ik zou iedere ondernemer willen adviseren om zo vaak mogelijk tijd te reserveren voor reflectie. Telefoon op stil, laptop dicht en jezelf met pen en papier een paar uur opsluiten. Durf jezelf vervolgens de moeilijke vragen te stellen. Ben je gelukkig? Privé en in je werk? Krijg je energie van wat je doet, of ben je alleen maar brandjes aan het blussen in de kantoortuin? En waar zie je jezelf en jouw onderneming over pakweg vijf jaar en wat ga je concreet doen om daar te komen? En hoe cliché ook: als je oud en grijs bent en terugkijkt, heb je dan jouw purpose nagejaagd?"
Mennes is zich na zijn burn-out gaan richten op zaken die niet direct bijdroegen aan zijn omzet. Zo bouwt hij al jaren aan zijn eigen software en na de verkoop van zijn webbureau jaagt hij nu ook zijn jongensdroom na. Hij is bezig met zijn eerste boek CutTheCrap.me en lanceert vandaag de gelijknamige video-podcast.
Desondanks draait het volgens Mennes ook op het gebied van reflectie niet alleen maar om succes. "Vroeger was ik alleen maar bezig met de doelen die ik wilde bereiken. Tegenwoordig dwing ik mezelf om juist ook terug te kijken op wat ik al bereikt heb. Mijlpalen noem ik die; ik schrijf ze al jarenlang voor iedere maand op en dwing mezelf regelmatig achterom te kijken. Ik beleef dan steeds opnieuw waar ik vandaan ben gekomen en dat geeft nieuwe energie voor de toekomst. Onderzoek heeft aangetoond dat je aandacht vestigen op dingen waar je dankbaar voor bent bijdraagt aan een positieve mindset. Count your blessings, dus!”

Hack jezelf

Bij een gezonde balans als ondernemer hoort ook dat je goed voor jezelf blijft zorgen. Mennes: "Het paradoxale is, dat als we het druk hebben juist de dingen die goed voor ons zijn het eerst sneuvelen. Toch maar die vette hap als je moet overwerken, het sporten schiet erbij in en je sociale leven gaat op een laag pitje." Sporten is voor Mennes tegenwoordig dan ook net zo belangrijk als een zakelijke afspraak, hij let goed op zijn voeding en is zich bewust van zijn slechte gewoontes.
Rigoureuze maatregelen schuwt hij daarbij niet: "Op een gegeven moment kon ik niet anders dan erkennen dat ik een telefoonverslaving had ontwikkeld. Toen ik voor de zoveelste keer met mijn Facebook-duim zinloos door m'n timelines aan het scrollen was, dacht ik: dit kan zo niet langer! Ik heb alle sociale media apps van mijn telefoon verwijderd en vul die trigger-momenten nu in door proactief mijn gezondheid te managen. Ja, ik ben zo'n nerd met én een Apple Watch én een Fitbit-stappenteller. Ik hack mezelf door hele dashboards te bouwen met IFTTT en Zapier. Zo houd ik op een Gamification-achtige manier bij hoeveel ik slaap, hoe ik me voel en wanneer ik sport.”
De Nederlandse Tim Ferriss besluit met een knipoog: "Ik zei toch al dat mijn leven één groot experiment is?"
10 tips van Sebastian Mennes om als ondernemer je balans te bewaken:
1. Niet álle kansen pakken
2. Breng de activiteiten in kaart waar je energie van krijgt (die doe je zelf!) en die je energie kosten (z.v.m. delegeren!)
3. Durf je eigen zwaktes en valkuilen onder ogen te zien en zoek partners en collega's met complementaire talenten
4. Wees eerlijk naar jezelf en de mensen om je heen; manage verwachtingen
5. Gun jezelf tijd en ruimte voor reflectie (hoe vaker, hoe beter)
6. Denk na over je Purpose; wat wil jij bereiken in jouw leven en waarom?
7. Niet alleen doelen najagen; ook je successen (mijlpalen) vieren
8. Count your blessings: Focus je regelmatig op zaken waar je dankbaar voor bent (da's goed voor je mindset)
9. Breng je gewoontes in kaart en ga ze pro-actief managen
10. Hack jezelf: Gamification van lichaam en geest helpt om jezelf scherp te houden en je eigen gezondheid te monitoren én te managen

Nieuwe serie

In de CutTheCrap-webserie op Sprout.nl neemt Sebastian Mennes je vanaf nu wekelijks mee op zijn no-nonsense zoektocht naar balans en geluk in de prestatiemaatschappij. Hij zal regelmatig tips geven over persoonlijke ontwikkeling en brengt handige apps, lifehacks en productiviteits-tweaks in kaart. Daarnaast gaat Mennes op zoek naar het échte verhaal door prominente ondernemers in binnen- en buitenland te interviewen. Zo heeft hij onder meer Richard Branson, Gary Vaynerchuk en John de Mol aan de tand gevoeld over hun work-life balance.
"De ondernemerswereld kan toch wel een beetje worden gezien als een 'apenrots,' waar succesverhalen doorgaans de boventoon voeren. In plaats van 'hoeveel is je bedrijf waard en wanneer wordt je toko verkocht?' wil ik juist weten wat een ondernemer drijft en hoe hij of zij met tegenslagen en onzekerheden omgaat. Ik wil kwetsbare onderwerpen die anders snel als zweverig worden beschouwd juist bespreekbaar maken, door een combinatie van recht voor z'n raap en lak hebben aan de conventies."
Zodoende wil hij ook de taboes op falen, kwetsbaarheid en mentale uitdagingen - zoals burn-out en depressie - doorbreken. "Iedere ondernemer krijgt vroeg of laat met tegenslag te maken. Juist door onszelf kwetsbaar op te stellen en ook de minder succesvolle ervaringen en tips te delen, kunnen we van elkaar leren. Let's celebrate the F*uckups!"

https://youtu.be/S2miR8eaVNs[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post 10 tips van ‘de Nederlandse Tim Ferriss’ om als ondernemer je balans te bewaken appeared first on Cutthecrap.

]]>
10 tips om je balans te bewaren

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Sebastian Mennes (33) behoorde tot de meest veelbelovende ondernemers van Nederland, verkocht zijn webbureau, ontwikkelt zijn eigen software en investeert tegenwoordig in veelbelovende startups. Maar naast het succes kreeg hij ook met de schaduwzijden van het ondernemerschap te maken. Als twintiger kwam Mennes met een burn-out thuis te zitten en als dertiger belandde hij in een depressie. "Wat veel ondernemers zich niet realiseren, is dat zij niet alleen financiële maar óók mentale risico's nemen", zegt Mennes. In de nieuwe Sprout-webserie CutTheCrap gaat hij op zoek naar het échte verhaal achter prominente ondernemers. Daarbij durft hij ook f*ckups, falen en mentale kwetsbaarheid bespreekbaar te maken. Vandaag een nadere introductie en tien concrete tips om als ondernemer je balans te bewaken.  

Valkuil

De carrière van Mennes begon zo veelbelovend. In 2009 werd hij verkozen in de 25-onder-de-25; zijn webbureau groeide als kool en bediende grote klanten. Nauwelijks twee jaar later was het ineens op. Diagnose: burn-out. In 2014 besloot Mennes zijn kwetsbare verhaal in Sprout uit de doeken te doen. "Wat mij opviel was dat ik ontzettend veel privéberichten kreeg op LinkedIn en Facebook, van met name ondernemers die in dezelfde valkuilen waren getrapt. Daaruit bleek hoeveel ondernemers worstelen om hun balans te bewaken, maar óók dat de taboes op mentale kwetsbaarheid nog altijd groot bleken te zijn." Het triggerde Mennes om twee jaar later nóg een stap verder te gaan. Hij won onze stagetimeverkiezing, waarna hij een volle Ziggo Dome in vervoering bracht met zijn openhartige relaas - op hetzelfde podium als Richard Branson en Al Gore. Dat was een overwinning op zichzelf, temeer daar hij anderhalf jaar daarvoor nog met een depressie te kampen had gehad. Na Inspiration360 werd hij gestrikt door The Next Speaker en naast zijn carrière als ondernemer geeft hij tegenwoordig lezingen en trainingen, om ondernemers en professionals te helpen de balans tussen hun werk- en privéleven beter te bewaken. Sebastian Mennes tijdens zijn optreden in de Ziggo Dome  

Niet álle kansen grijpen

Desondanks pretendeert de ondernemer beslist niet dat hij de wijsheid in pacht heeft. "Mijn leven is en blijft één groot experiment. Ik krijg er ontzettend veel energie van om mezelf iedere dag te verbeteren en mijn bedrijven te laten groeien. Daar staat tegenover dat ik mezelf continu scherp moet blijven houden om mijn balans te bewaken." Zoals zoveel ondernemers nam hij jarenlang veel te veel hooi op zijn vork. "Ik greep iedere kans die op mijn pad kwam en stortte me met veel naïef enthousiasme overal in." Werkweken van 100 uur werden eerder regel dan uitzondering, alhoewel hij benadrukt dat het niet eens zozeer het aantal uren zijn die uiteindelijk in een burn-out zouden kunnen resulteren. "In mijn optiek is het heel simpel; als jij meer dingen doet die je energie kosten dan dat ze je opleveren, dan loop je vroeg of laat vast. Ik heb geleerd om heel kritisch naar mezelf te kijken: Waar ligt mijn kracht? In welke dingen ben ik minder goed? Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar zakenpartners en medewerkers wiens talenten complementair zijn aan de mijne. Dat stelt mij vandaag de dag in staat om me te kunnen focussen op werkzaamheden waar ik goed in ben én die me energie geven." Dat betekent volgens Mennes dat je ongelofelijk eerlijk naar jezelf moet zijn, maar ook naar de mensen om je heen. "Iedereen weet: ik ben geen operations guy, maar een creatieve duizendpoot, die software ontwikkelt. Zodoende zijn de verwachtingen over en weer helder en kan iedereen vanuit zijn kracht werken."

Denk na over je Purpose

Maar hoe weet je als ondernemer of je on track bent? Vanuit zijn studie strategisch management is een 'helikopter-view' perspectief voor Mennes een tweede natuur, maar hij realiseert zich terdege dat dat niet voor iedereen vanzelfsprekend is. "Ik zou iedere ondernemer willen adviseren om zo vaak mogelijk tijd te reserveren voor reflectie. Telefoon op stil, laptop dicht en jezelf met pen en papier een paar uur opsluiten. Durf jezelf vervolgens de moeilijke vragen te stellen. Ben je gelukkig? Privé en in je werk? Krijg je energie van wat je doet, of ben je alleen maar brandjes aan het blussen in de kantoortuin? En waar zie je jezelf en jouw onderneming over pakweg vijf jaar en wat ga je concreet doen om daar te komen? En hoe cliché ook: als je oud en grijs bent en terugkijkt, heb je dan jouw purpose nagejaagd?" Mennes is zich na zijn burn-out gaan richten op zaken die niet direct bijdroegen aan zijn omzet. Zo bouwt hij al jaren aan zijn eigen software en na de verkoop van zijn webbureau jaagt hij nu ook zijn jongensdroom na. Hij is bezig met zijn eerste boek CutTheCrap.me en lanceert vandaag de gelijknamige video-podcast. Desondanks draait het volgens Mennes ook op het gebied van reflectie niet alleen maar om succes. "Vroeger was ik alleen maar bezig met de doelen die ik wilde bereiken. Tegenwoordig dwing ik mezelf om juist ook terug te kijken op wat ik al bereikt heb. Mijlpalen noem ik die; ik schrijf ze al jarenlang voor iedere maand op en dwing mezelf regelmatig achterom te kijken. Ik beleef dan steeds opnieuw waar ik vandaan ben gekomen en dat geeft nieuwe energie voor de toekomst. Onderzoek heeft aangetoond dat je aandacht vestigen op dingen waar je dankbaar voor bent bijdraagt aan een positieve mindset. Count your blessings, dus!”

Hack jezelf

Bij een gezonde balans als ondernemer hoort ook dat je goed voor jezelf blijft zorgen. Mennes: "Het paradoxale is, dat als we het druk hebben juist de dingen die goed voor ons zijn het eerst sneuvelen. Toch maar die vette hap als je moet overwerken, het sporten schiet erbij in en je sociale leven gaat op een laag pitje." Sporten is voor Mennes tegenwoordig dan ook net zo belangrijk als een zakelijke afspraak, hij let goed op zijn voeding en is zich bewust van zijn slechte gewoontes. Rigoureuze maatregelen schuwt hij daarbij niet: "Op een gegeven moment kon ik niet anders dan erkennen dat ik een telefoonverslaving had ontwikkeld. Toen ik voor de zoveelste keer met mijn Facebook-duim zinloos door m'n timelines aan het scrollen was, dacht ik: dit kan zo niet langer! Ik heb alle sociale media apps van mijn telefoon verwijderd en vul die trigger-momenten nu in door proactief mijn gezondheid te managen. Ja, ik ben zo'n nerd met én een Apple Watch én een Fitbit-stappenteller. Ik hack mezelf door hele dashboards te bouwen met IFTTT en Zapier. Zo houd ik op een Gamification-achtige manier bij hoeveel ik slaap, hoe ik me voel en wanneer ik sport.” De Nederlandse Tim Ferriss besluit met een knipoog: "Ik zei toch al dat mijn leven één groot experiment is?" 10 tips van Sebastian Mennes om als ondernemer je balans te bewaken: 1. Niet álle kansen pakken 2. Breng de activiteiten in kaart waar je energie van krijgt (die doe je zelf!) en die je energie kosten (z.v.m. delegeren!) 3. Durf je eigen zwaktes en valkuilen onder ogen te zien en zoek partners en collega's met complementaire talenten 4. Wees eerlijk naar jezelf en de mensen om je heen; manage verwachtingen 5. Gun jezelf tijd en ruimte voor reflectie (hoe vaker, hoe beter) 6. Denk na over je Purpose; wat wil jij bereiken in jouw leven en waarom? 7. Niet alleen doelen najagen; ook je successen (mijlpalen) vieren 8. Count your blessings: Focus je regelmatig op zaken waar je dankbaar voor bent (da's goed voor je mindset) 9. Breng je gewoontes in kaart en ga ze pro-actief managen 10. Hack jezelf: Gamification van lichaam en geest helpt om jezelf scherp te houden en je eigen gezondheid te monitoren én te managen

Nieuwe serie

In de CutTheCrap-webserie op Sprout.nl neemt Sebastian Mennes je vanaf nu wekelijks mee op zijn no-nonsense zoektocht naar balans en geluk in de prestatiemaatschappij. Hij zal regelmatig tips geven over persoonlijke ontwikkeling en brengt handige apps, lifehacks en productiviteits-tweaks in kaart. Daarnaast gaat Mennes op zoek naar het échte verhaal door prominente ondernemers in binnen- en buitenland te interviewen. Zo heeft hij onder meer Richard Branson, Gary Vaynerchuk en John de Mol aan de tand gevoeld over hun work-life balance. "De ondernemerswereld kan toch wel een beetje worden gezien als een 'apenrots,' waar succesverhalen doorgaans de boventoon voeren. In plaats van 'hoeveel is je bedrijf waard en wanneer wordt je toko verkocht?' wil ik juist weten wat een ondernemer drijft en hoe hij of zij met tegenslagen en onzekerheden omgaat. Ik wil kwetsbare onderwerpen die anders snel als zweverig worden beschouwd juist bespreekbaar maken, door een combinatie van recht voor z'n raap en lak hebben aan de conventies." Zodoende wil hij ook de taboes op falen, kwetsbaarheid en mentale uitdagingen - zoals burn-out en depressie - doorbreken. "Iedere ondernemer krijgt vroeg of laat met tegenslag te maken. Juist door onszelf kwetsbaar op te stellen en ook de minder succesvolle ervaringen en tips te delen, kunnen we van elkaar leren. Let's celebrate the F*uckups!" https://youtu.be/S2miR8eaVNs[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post 10 tips van ‘de Nederlandse Tim Ferriss’ om als ondernemer je balans te bewaken appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/bewakenbalans/feed/ 0
The Next Web: Mental Challenges of Entrepreneurship: How to avoid Burn-out https://cutthecrap.me/the-next-web-mental-challenges-of-entrepreneurship-how-to-avoid-burn-out/ https://cutthecrap.me/the-next-web-mental-challenges-of-entrepreneurship-how-to-avoid-burn-out/#respond Wed, 23 May 2018 13:34:13 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2333/

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Sebastian Mennes (1984) is serial-entrepreneur, speaker and writer. Moreover, he qualifies as ‘experience expert’ when it comes to mental challenges, provided that a burn-out floored him in his twenties and he faced the darkness of depression in his thirties. Like no other, Sebastian is well aware of the challenges of our technology-driven, performance-oriented society. He told his compelling story in front of 14.000 people at Inspiration360 in the Ziggo Dome in Amsterdam, on the same stage as Richard Branson, Al Gore and Bear Grylls. Since he sold his online agency in 2017, he focuses on breaking taboos surrounding mental challenges. To that respect, he gives lectures, masterclasses and is currently writing a book: CutTheCrap.me

DESCRIBE TALK ON WEBSITE

Sebastian found out the hard way that entrepreneurship is not merely a matter of success-stories. In 2009, he was listed as one of the most promising entrepreneurs in the Netherlands. But 2 years later he ended up on his parent’s couch with a burn-out, and went nearly bankrupt. He managed to recover in the years that followed. But when his company didn’t go too well some years thereafter, he also faced the darkness of a depression. In the end, he turned things around, pivoted to success and eventually sold his company. Sebastian will share the lessons he learned about the dark periods in his life, and share tips, tools & life-hacks when it comes to finding work-life balance.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post The Next Web: Mental Challenges of Entrepreneurship: How to avoid Burn-out appeared first on Cutthecrap.

]]>

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]Sebastian Mennes (1984) is serial-entrepreneur, speaker and writer. Moreover, he qualifies as ‘experience expert’ when it comes to mental challenges, provided that a burn-out floored him in his twenties and he faced the darkness of depression in his thirties. Like no other, Sebastian is well aware of the challenges of our technology-driven, performance-oriented society. He told his compelling story in front of 14.000 people at Inspiration360 in the Ziggo Dome in Amsterdam, on the same stage as Richard Branson, Al Gore and Bear Grylls. Since he sold his online agency in 2017, he focuses on breaking taboos surrounding mental challenges. To that respect, he gives lectures, masterclasses and is currently writing a book: CutTheCrap.me DESCRIBE TALK ON WEBSITE Sebastian found out the hard way that entrepreneurship is not merely a matter of success-stories. In 2009, he was listed as one of the most promising entrepreneurs in the Netherlands. But 2 years later he ended up on his parent’s couch with a burn-out, and went nearly bankrupt. He managed to recover in the years that followed. But when his company didn’t go too well some years thereafter, he also faced the darkness of a depression. In the end, he turned things around, pivoted to success and eventually sold his company. Sebastian will share the lessons he learned about the dark periods in his life, and share tips, tools & life-hacks when it comes to finding work-life balance.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post The Next Web: Mental Challenges of Entrepreneurship: How to avoid Burn-out appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/the-next-web-mental-challenges-of-entrepreneurship-how-to-avoid-burn-out/feed/ 0
Waar blijft de tijd? Hoe een andere kijk op Time Management jouw Productiviteit een Boost kan geven https://cutthecrap.me/time-management-tijd-schrijven/ https://cutthecrap.me/time-management-tijd-schrijven/#respond Fri, 19 Jan 2018 17:02:44 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2248/ time management tijdschrijven productiviteit

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Over de beste manier van time management lopen de meningen nogal uiteen. En over onze traditionele achturige werkdag is eveneens al veel gezegd en geschreven. In Zweden werd een experiment uitgevoerd waarbij verpleegsters diensten van zes in plaats van acht uur gingen draaien, met behoud van hun gebruikelijke salaris. En wat bleek? De proefpersonen voelden zich gezonder, productiever en minder gestrest. Bovendien daalde het ziekteverzuim en werden er minder vrije dagen opgenomen. Desondanks bleken er ook nadelen aan het ambitieuze plan te kleven; vooral veel te duur om op grote schaal uit te rollen. Maar vanuit financieel oogpunt blijkt juist die traditionele werkdag van acht uur bepaald niet zaligmakend. Want uit een ander onderzoek - waarvoor bijna tweeduizend Britten werden ondervraagd - is gebleken dat die gemiddelde medewerker slechts twee uur en 53 minuten per dag productief aan het werk is. Of dat een representatieve steekproef is valt te betwisten, maar nog geen drie uur écht productief duidt op een schrijnend gebrek aan effectief time management…De grootste productivity-killers laten zich raden: sociale media, doelloos surfen op het web, mailen en appen. Maar ook oeverloos vergaderen, rookpauzes en uitgebreid lunchen behoren tot de boosdoeners.

Time management? De waan van de dag regeert

time management tijdschrijven productiviteit Randy Pausch

Omdat we een aanzienlijk deel van ons leven op de werkvloer doorbrengen gaat het uiteindelijk om de bijna existentiële afweging: waar spendeer jij je tijd aan? Dat is waar time management in essentie om draait, maar veel mensen denken daar nauwelijks over na. We hebben de neiging om in een sleur terecht te komen, waar de waan van de dag regeert. Van 9:00 tot 17:00 gaat doorgaans de overlevingsmodus aan en ’s avonds zijn we vaak zó moe dat we onszelf hoofdzakelijk nog tot passieve activiteiten kunnen bewegen. Het punt is alleen dat we daar niet per se productiever van worden. En al helemaal niet gelukkiger…

Vroeger had ik er zelf ook een handje van om als een kip zonder kop aan het werk te gaan. Van enige vorm van time management was eigenlijk nauwelijks sprake; ik liet me leiden door de waan van de dag en door de golven van de eindeloze mogelijkheden (lees: afleidingen) die dagelijks op het wereldwijde web voorbij komen. We hebben doorgaans de neiging om massaal onze tijd de verdoen; zowel thuis als op de werkvloer. Een kwartiertje zinloos door de timelines van je social media heen scrollen, appgroepen waar het einde zoek is en nutteloze kattenfilmpjes, maar vooral ook de oeverloze communicatie op het werk. Feitelijk is de aloude vergadercultuur verschoven naar digitale evenknieën zoals Slack en eindeloze CC’tjes. Al die e-mail, appjes en andere chats; het zijn vooral alibi’s waarmee we onszelf wijs maken dat we ontzettend productief bezig zijn. Maar tegelijkertijd helpt al die interruptie onze focus en concentratie om zeep en vloeit er  - veelal ongezien - ontzettend veel tijd weg. Eeuwig zonde, want ook iedere minuut van de dag kun je maar één keer besteden.

Time management met Tijdsoorten

Nadat ik die burn-out voor m’n kiezen kreeg en opgebrand bij m’n moeder op de bank lag, was inmiddels het kwartje wel gevallen dat er buitensporig veel tijd en energie wegvloeide naar zaken waar ik eigenlijk helemaal niet - of in ieder geval veel minder - mee bezig wilde zijn. Het punt was alleen dat ik totáál geen overzicht had waar die tijd dan precies bleef. Achteraf gezien hield ik er vooral een soort van 'anti time management' op na.

Vervolgens ben ik eerst in kaart gaan brengen waar ik mijn tijd het liefst in zou willen steken. Hoe zag mijn ideale werkweek eruit? In de eerste kolom van mijn spreadsheet zette ik neer wat ik ‘Tijdsoorten’ noem; activiteiten en verantwoordelijkheden waar de tijd in gaat zitten. Dus niet zozeer specifieke projecten of klanten, maar algemene classificaties van tijd, liefst met een onderverdeling in hoofd- en subcategorieën.

Als ondernemer wilde ik bijvoorbeeld meer bezig zijn met werken AAN de zaak en minder tijd spenderen aan werkzaamheden IN de zaak. Onder laatstgenoemde categorie vallen bijvoorbeeld: Intern overleg, E-mail bijwerken of boekhouding. Onder ‘Werken Aan’ de zaak kunnen zaken als marketing, strategie en sales geschaard worden. Daarnaast vind ik het belangrijk om tijd te steken in persoonlijke ontwikkeling en creatieve expressie, zoals programmeren, schrijven en grafisch ontwerpen.

In de kolom naast de Tijdsoorten zette ik de bijbehorende voorkeur (en dus prioriteit) en daarnaast het aantal uren dat ik er per week aan zou willen besteden, met onderaan het totaal. Het bleek een confronterende exercitie, want het aantal uren voor mijn (initiële) ideale werkweek kwam dik boven de 100 uit. Mijn oorspronkelijke definitie van time management strookte dus bepaald niet met de realiteit...

Eye-opener

Dat was wel even een eye-opener, toen ik daar opgebrand op die bank lag. Op confronterende wijze werd ook mathematisch duidelijk dat ik gewend was domweg alles op te pakken dat op mijn bordje terecht kwam en veel te veel zelf te doen. Schrappen dus! Ik móést mezelf gaan dwingen om meer uit handen te geven. Ik moest leren om mijzelf hoofdzakelijk te focussen op Tijdsoorten die me energie zouden geven, in plaats van bezig te zijn met dingen die zowel mijn tijd als mijn energie weg zouden vreten.Uiteindelijk is dat gelukt, niet in de laatste plaats door de hulp van mijn fantastische collega’s! En het boek Getting Things Done van David Allen - dat ik op bovengenoemde bank als eerste ben gaan lezen - veranderde mijn kijk op time management radicaal. In feite ontkracht hij de mythe, door te stellen:

``You can not manage time. You can only manage actions.`` (David Allen)

Bewustwording door Tijdschrijven

Wat me ook ontzettend geholpen heeft: meer inzicht door het loggen van mijn tijd met een app. Hoewel ik het met David Allen eens ben, is juist tijdschrijven wat ik onder time management versta. En nee, dat is écht niet alleen voor advocaten weggelegd. Het is een simpele, maar zeer effectieve lifehack om je productiviteit een boost te geven. Ik heb gemerkt dat als je er een gewoonte van probeert te maken om jezelf te dwingen bij ALLES wat je doet eerst dwangmatig je timer aan te zetten, je zó ontzettend meer bewust bent van wat je nou eigenlijk precies aan het doen bent. Je raakt ook veel minder snel afgeleid, als dat klokje eenmaal tikt. Psychologie van de koude grond natuurlijk, maar het werkt écht en als je er consequent aan vast houdt zul je merken dat het al snel een routine wordt. Wel is het een workflow die discipline, doorzettingsvermogen en wilskracht vereist. Want soms voelt het als een zinloze exercitie en je vergeet vaak genoeg die timer aan te zetten. Je uren zijn achteraf meestal nog wel te deduceren, maar in dat geval ontbreekt vaak de nauwkeurigheid.

Inzicht

time management tijdschrijven productiviteit Warren Buffet

Dankzij time management door het tijdschrijven kreeg ik vanaf dat moment helder op het netvlies waar mijn tijd nu eigenlijk precies naartoe ging.

Daarnaast bleek voor mij het inzicht of de realiteit uiteindelijk  in lijn was met mijn ideale werkweek goud waard. Ondanks het feit dat daar vaak de nodige afwijkingen te bespeuren zijn, hoe ik mezelf scherp door wekelijks te reviewen. Ik pas deze vorm van time management nog altijd op dezelfde manier toe, zou niet anders meer willen en kan het iedereen aanraden!

Natuurlijk realiseer ik mij maar al te goed dat ik als ondernemer relatief makkelijk praten heb. Ik kan mijn tijd zelf indelen, dat klopt. In loondienst heb je die luxe niet altijd - alhoewel de tijd rijp is voor een andere baan als jouw (micro)manager je agenda tot op het uur vult. Er is ook nog zoiets als zelfbeschikking, zij het binnen de kaders van je functieomschrijving. Toch moet je ook als ondernemer wel degelijk urenverantwoordingen kunnen overleggen; denk daarbij aan klanten of instanties zoals de belastingdienst. Daardoor is het voor mij sowieso noodzakelijk om alles wat ik doe secuur bij te houden. Maar als jij in loondienst alleen maar ad-hoc taken voor de kiezen krijgt of het zoveelste rapport landt op je bureau, geeft tijdschrijven jou een stok om je leidinggevende mee om de oren te slaan. Op die manier kun je bijvoorbeeld een dag thuiswerken - om eindelijk aan focus-werk toe te komen - er veel makkelijker doorheen krijgen.

Het gaat mij echter niet om de hoedanigheid van je werkzame leven, maar om de gemene deler waar eenieder in deze context ontegenzeggelijk baat bij heeft: zelfinzicht. In mijn optiek zou je ernaar moeten streven om het overgrote merendeel van jouw tijd te besteden aan zaken (Tijdsoorten) waar je energie van krijgt. En het secuur bijhouden van ál je uren is de enige manier om erachter te komen hoe die balans er daadwerkelijk uit ziet. Anders is het in het meest gunstige geval een calculated guess. Dus; hoe ziet jouw ideale week eruit? en hoe gaat het vervolgens in de praktijk? Meten is weten!

Concrete tips:

  1. Maak een spreadsheet met in de eerste kolom ‘Tijdsoorten’ (ofwel; taken en verantwoordelijkheden behorende bij jouw functie en takenpakket), in de tweede kolom jouw prioriteit en in de derde kolom het aantal (verwachte) uren. Hierbij een eenvoudig Excel-sjabloon om je op weg te helpen:
    time management tijdschrijven productiviteit
  2. Waar kom je in totaal op uit per week? Realistisch bijschaven!
  3. Bepaal aan welke Tijdsoorten je überhaupt tijd wilt besteden en welke je liever van je takenlijst geschrapt zou zien. Aan de hand van het gewenste aantal uren stel je jouw ideale werkweek samen.
    • Als je in loondienst werkt, kaart dan bij je leidinggevende aan welke taken je onevenredig veel tijd en energie kosten
    • Als je ondernemer bent, delegeer je de overige taken (aan een werknemer, partner of freelancer)
  4. Houd je uren vervolgens consequent bij met een app (bij voorkeur met een Android / iOS app EN een browser-versie, dan kan je er ook op een laptop of desktop bij). Aanraders voor tijdschrijf-apps zijn:
    • Harvest (gebruik ik zelf, ben er lyrisch over - vooral de mogelijkheid tot koppeling met Asana en van daaruit je timer aanzetten is fantastisch!)
    • Toggl
    • NB: laat je niet wegjagen door wat kosten per maand. Ik garandeer je dat je die knaken meervoudig terug gaat verdienen!
  5. Plan iedere week een moment in om je daadwerkelijk gerealiseerde uren te vergelijken met jouw ideale werkweek. Wat gaat er goed? Wat kan er beter? Als het even kan, betrek dan ook je collega’s en/of je leidinggevende erbij. Proactiviteit loont, want voor je het weet heb je die dag thuiswerken te pakken. Strak, strak, in je trainingspak, pak!
  6. Eens per kwartaal / half jaar / jaar zoom je nog verder uit en maak je de balans op. Bovengenoemde apps bieden daarvoor handige en snelle rapportagefuncties. Hoe verhouden de uren die je hebt gedraaid zich tot jouw ideale werkweek? Identificeer aandachtsgebieden en probeer te sturen op gerichte aanpassingen in je workflow

[Bonus] Lifehack: Gezeik

Je kent het wel: er gaat iets hopeloos mis - of in ieder geval totaal anders dan je gepland had - en de frustratie slaat toe. Een domme actie van een collega, een buitensporig eigenwijze leverancier of je loopt tegen de muren van een of andere bureaucratische instantie op. Je irriteert je mateloos en dat heeft invloed op jouw productiviteit; in het slechtste geval laat je je dag erdoor verruïneren. Ik had bijna dagelijks wel zo’n knak-moment en kon me dan ongelofelijk druk maken, om tijdens het afkoelen in de uren daarna een stuk minder uit mijn vingers te krijgen.

Zonde en onnodig, want alles veranderde toen ik een klassiek gevalletje Omdenken op mijn Tijdsoorten begon toe te passen. Let’s face it: de hierboven omschreven ellende komt bij iedereen toch wel minstens één keer per week voor. Daarom ben ik iedere week 1,5 uur gaan reserveren voor wat ik als “Gezeik” classificeer. Dat varieert van het retourneren van een foutief geleverd artikel tot het betalen van een verkeersboete of het blussen van een brandje in de kantoortuin. Kortom; met dingen waarvan ik oprecht hoofdpijn krijg wil ik niet meer dan 1,5 uur per week bezig zijn. Mooi streven, toch?

De grap is dat ik door deze aanpak een totaal andere perceptie heb gekregen van dit soort ellende. Als ik m’n Harvest-timer aanzet voor een robbertje tegen muren opboksen, stap ik tegenwoordig vaak met meer dan frisse tegenzin de ring in. Doordat ik dergelijke situaties veel pragmatischer en relaxter te lijf ga, dient een oplossing zich meestal sneller en zonder al te veel moeite aan. En achteraf kijk ik vrijwel altijd tevreden op mijn week terug. Want sinds het moment dat ik ‘Gezeik’ op deze manier ben gaan tackelen is het zelden voorgekomen dat ik er veel meer dan die 1,5 uur mee bezig ben geweest. En als er onverhoopt toch een keer een klote-week tussen zit, wordt die ruimschoots gecompenseerd als je tijdens een latere week van Gezeik verstoken blijft. Mark my words!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Waar blijft de tijd? Hoe een andere kijk op Time Management jouw Productiviteit een Boost kan geven appeared first on Cutthecrap.

]]>
time management tijdschrijven productiviteit

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Over de beste manier van time management lopen de meningen nogal uiteen. En over onze traditionele achturige werkdag is eveneens al veel gezegd en geschreven. In Zweden werd een experiment uitgevoerd waarbij verpleegsters diensten van zes in plaats van acht uur gingen draaien, met behoud van hun gebruikelijke salaris. En wat bleek? De proefpersonen voelden zich gezonder, productiever en minder gestrest. Bovendien daalde het ziekteverzuim en werden er minder vrije dagen opgenomen. Desondanks bleken er ook nadelen aan het ambitieuze plan te kleven; vooral veel te duur om op grote schaal uit te rollen. Maar vanuit financieel oogpunt blijkt juist die traditionele werkdag van acht uur bepaald niet zaligmakend. Want uit een ander onderzoek - waarvoor bijna tweeduizend Britten werden ondervraagd - is gebleken dat die gemiddelde medewerker slechts twee uur en 53 minuten per dag productief aan het werk is. Of dat een representatieve steekproef is valt te betwisten, maar nog geen drie uur écht productief duidt op een schrijnend gebrek aan effectief time management…De grootste productivity-killers laten zich raden: sociale media, doelloos surfen op het web, mailen en appen. Maar ook oeverloos vergaderen, rookpauzes en uitgebreid lunchen behoren tot de boosdoeners.

Time management? De waan van de dag regeert

time management tijdschrijven productiviteit Randy Pausch

Omdat we een aanzienlijk deel van ons leven op de werkvloer doorbrengen gaat het uiteindelijk om de bijna existentiële afweging: waar spendeer jij je tijd aan? Dat is waar time management in essentie om draait, maar veel mensen denken daar nauwelijks over na. We hebben de neiging om in een sleur terecht te komen, waar de waan van de dag regeert. Van 9:00 tot 17:00 gaat doorgaans de overlevingsmodus aan en ’s avonds zijn we vaak zó moe dat we onszelf hoofdzakelijk nog tot passieve activiteiten kunnen bewegen. Het punt is alleen dat we daar niet per se productiever van worden. En al helemaal niet gelukkiger…

Vroeger had ik er zelf ook een handje van om als een kip zonder kop aan het werk te gaan. Van enige vorm van time management was eigenlijk nauwelijks sprake; ik liet me leiden door de waan van de dag en door de golven van de eindeloze mogelijkheden (lees: afleidingen) die dagelijks op het wereldwijde web voorbij komen. We hebben doorgaans de neiging om massaal onze tijd de verdoen; zowel thuis als op de werkvloer. Een kwartiertje zinloos door de timelines van je social media heen scrollen, appgroepen waar het einde zoek is en nutteloze kattenfilmpjes, maar vooral ook de oeverloze communicatie op het werk. Feitelijk is de aloude vergadercultuur verschoven naar digitale evenknieën zoals Slack en eindeloze CC’tjes. Al die e-mail, appjes en andere chats; het zijn vooral alibi’s waarmee we onszelf wijs maken dat we ontzettend productief bezig zijn. Maar tegelijkertijd helpt al die interruptie onze focus en concentratie om zeep en vloeit er  - veelal ongezien - ontzettend veel tijd weg. Eeuwig zonde, want ook iedere minuut van de dag kun je maar één keer besteden.

Time management met Tijdsoorten

Nadat ik die burn-out voor m’n kiezen kreeg en opgebrand bij m’n moeder op de bank lag, was inmiddels het kwartje wel gevallen dat er buitensporig veel tijd en energie wegvloeide naar zaken waar ik eigenlijk helemaal niet - of in ieder geval veel minder - mee bezig wilde zijn. Het punt was alleen dat ik totáál geen overzicht had waar die tijd dan precies bleef. Achteraf gezien hield ik er vooral een soort van 'anti time management' op na.

Vervolgens ben ik eerst in kaart gaan brengen waar ik mijn tijd het liefst in zou willen steken. Hoe zag mijn ideale werkweek eruit? In de eerste kolom van mijn spreadsheet zette ik neer wat ik ‘Tijdsoorten’ noem; activiteiten en verantwoordelijkheden waar de tijd in gaat zitten. Dus niet zozeer specifieke projecten of klanten, maar algemene classificaties van tijd, liefst met een onderverdeling in hoofd- en subcategorieën.

Als ondernemer wilde ik bijvoorbeeld meer bezig zijn met werken AAN de zaak en minder tijd spenderen aan werkzaamheden IN de zaak. Onder laatstgenoemde categorie vallen bijvoorbeeld: Intern overleg, E-mail bijwerken of boekhouding. Onder ‘Werken Aan’ de zaak kunnen zaken als marketing, strategie en sales geschaard worden. Daarnaast vind ik het belangrijk om tijd te steken in persoonlijke ontwikkeling en creatieve expressie, zoals programmeren, schrijven en grafisch ontwerpen.

In de kolom naast de Tijdsoorten zette ik de bijbehorende voorkeur (en dus prioriteit) en daarnaast het aantal uren dat ik er per week aan zou willen besteden, met onderaan het totaal. Het bleek een confronterende exercitie, want het aantal uren voor mijn (initiële) ideale werkweek kwam dik boven de 100 uit. Mijn oorspronkelijke definitie van time management strookte dus bepaald niet met de realiteit...

Eye-opener

Dat was wel even een eye-opener, toen ik daar opgebrand op die bank lag. Op confronterende wijze werd ook mathematisch duidelijk dat ik gewend was domweg alles op te pakken dat op mijn bordje terecht kwam en veel te veel zelf te doen. Schrappen dus! Ik móést mezelf gaan dwingen om meer uit handen te geven. Ik moest leren om mijzelf hoofdzakelijk te focussen op Tijdsoorten die me energie zouden geven, in plaats van bezig te zijn met dingen die zowel mijn tijd als mijn energie weg zouden vreten.Uiteindelijk is dat gelukt, niet in de laatste plaats door de hulp van mijn fantastische collega’s! En het boek Getting Things Done van David Allen - dat ik op bovengenoemde bank als eerste ben gaan lezen - veranderde mijn kijk op time management radicaal. In feite ontkracht hij de mythe, door te stellen:

``You can not manage time. You can only manage actions.`` (David Allen)

Bewustwording door Tijdschrijven

Wat me ook ontzettend geholpen heeft: meer inzicht door het loggen van mijn tijd met een app. Hoewel ik het met David Allen eens ben, is juist tijdschrijven wat ik onder time management versta. En nee, dat is écht niet alleen voor advocaten weggelegd. Het is een simpele, maar zeer effectieve lifehack om je productiviteit een boost te geven. Ik heb gemerkt dat als je er een gewoonte van probeert te maken om jezelf te dwingen bij ALLES wat je doet eerst dwangmatig je timer aan te zetten, je zó ontzettend meer bewust bent van wat je nou eigenlijk precies aan het doen bent. Je raakt ook veel minder snel afgeleid, als dat klokje eenmaal tikt. Psychologie van de koude grond natuurlijk, maar het werkt écht en als je er consequent aan vast houdt zul je merken dat het al snel een routine wordt. Wel is het een workflow die discipline, doorzettingsvermogen en wilskracht vereist. Want soms voelt het als een zinloze exercitie en je vergeet vaak genoeg die timer aan te zetten. Je uren zijn achteraf meestal nog wel te deduceren, maar in dat geval ontbreekt vaak de nauwkeurigheid.

Inzicht

time management tijdschrijven productiviteit Warren Buffet

Dankzij time management door het tijdschrijven kreeg ik vanaf dat moment helder op het netvlies waar mijn tijd nu eigenlijk precies naartoe ging.

Daarnaast bleek voor mij het inzicht of de realiteit uiteindelijk  in lijn was met mijn ideale werkweek goud waard. Ondanks het feit dat daar vaak de nodige afwijkingen te bespeuren zijn, hoe ik mezelf scherp door wekelijks te reviewen. Ik pas deze vorm van time management nog altijd op dezelfde manier toe, zou niet anders meer willen en kan het iedereen aanraden!

Natuurlijk realiseer ik mij maar al te goed dat ik als ondernemer relatief makkelijk praten heb. Ik kan mijn tijd zelf indelen, dat klopt. In loondienst heb je die luxe niet altijd - alhoewel de tijd rijp is voor een andere baan als jouw (micro)manager je agenda tot op het uur vult. Er is ook nog zoiets als zelfbeschikking, zij het binnen de kaders van je functieomschrijving. Toch moet je ook als ondernemer wel degelijk urenverantwoordingen kunnen overleggen; denk daarbij aan klanten of instanties zoals de belastingdienst. Daardoor is het voor mij sowieso noodzakelijk om alles wat ik doe secuur bij te houden. Maar als jij in loondienst alleen maar ad-hoc taken voor de kiezen krijgt of het zoveelste rapport landt op je bureau, geeft tijdschrijven jou een stok om je leidinggevende mee om de oren te slaan. Op die manier kun je bijvoorbeeld een dag thuiswerken - om eindelijk aan focus-werk toe te komen - er veel makkelijker doorheen krijgen.

Het gaat mij echter niet om de hoedanigheid van je werkzame leven, maar om de gemene deler waar eenieder in deze context ontegenzeggelijk baat bij heeft: zelfinzicht. In mijn optiek zou je ernaar moeten streven om het overgrote merendeel van jouw tijd te besteden aan zaken (Tijdsoorten) waar je energie van krijgt. En het secuur bijhouden van ál je uren is de enige manier om erachter te komen hoe die balans er daadwerkelijk uit ziet. Anders is het in het meest gunstige geval een calculated guess. Dus; hoe ziet jouw ideale week eruit? en hoe gaat het vervolgens in de praktijk? Meten is weten!

Concrete tips:

  1. Maak een spreadsheet met in de eerste kolom ‘Tijdsoorten’ (ofwel; taken en verantwoordelijkheden behorende bij jouw functie en takenpakket), in de tweede kolom jouw prioriteit en in de derde kolom het aantal (verwachte) uren. Hierbij een eenvoudig Excel-sjabloon om je op weg te helpen: time management tijdschrijven productiviteit
  2. Waar kom je in totaal op uit per week? Realistisch bijschaven!
  3. Bepaal aan welke Tijdsoorten je überhaupt tijd wilt besteden en welke je liever van je takenlijst geschrapt zou zien. Aan de hand van het gewenste aantal uren stel je jouw ideale werkweek samen.
    • Als je in loondienst werkt, kaart dan bij je leidinggevende aan welke taken je onevenredig veel tijd en energie kosten
    • Als je ondernemer bent, delegeer je de overige taken (aan een werknemer, partner of freelancer)
  4. Houd je uren vervolgens consequent bij met een app (bij voorkeur met een Android / iOS app EN een browser-versie, dan kan je er ook op een laptop of desktop bij). Aanraders voor tijdschrijf-apps zijn:
    • Harvest (gebruik ik zelf, ben er lyrisch over - vooral de mogelijkheid tot koppeling met Asana en van daaruit je timer aanzetten is fantastisch!)
    • Toggl
    • NB: laat je niet wegjagen door wat kosten per maand. Ik garandeer je dat je die knaken meervoudig terug gaat verdienen!
  5. Plan iedere week een moment in om je daadwerkelijk gerealiseerde uren te vergelijken met jouw ideale werkweek. Wat gaat er goed? Wat kan er beter? Als het even kan, betrek dan ook je collega’s en/of je leidinggevende erbij. Proactiviteit loont, want voor je het weet heb je die dag thuiswerken te pakken. Strak, strak, in je trainingspak, pak!
  6. Eens per kwartaal / half jaar / jaar zoom je nog verder uit en maak je de balans op. Bovengenoemde apps bieden daarvoor handige en snelle rapportagefuncties. Hoe verhouden de uren die je hebt gedraaid zich tot jouw ideale werkweek? Identificeer aandachtsgebieden en probeer te sturen op gerichte aanpassingen in je workflow

[Bonus] Lifehack: Gezeik

Je kent het wel: er gaat iets hopeloos mis - of in ieder geval totaal anders dan je gepland had - en de frustratie slaat toe. Een domme actie van een collega, een buitensporig eigenwijze leverancier of je loopt tegen de muren van een of andere bureaucratische instantie op. Je irriteert je mateloos en dat heeft invloed op jouw productiviteit; in het slechtste geval laat je je dag erdoor verruïneren. Ik had bijna dagelijks wel zo’n knak-moment en kon me dan ongelofelijk druk maken, om tijdens het afkoelen in de uren daarna een stuk minder uit mijn vingers te krijgen.

Zonde en onnodig, want alles veranderde toen ik een klassiek gevalletje Omdenken op mijn Tijdsoorten begon toe te passen. Let’s face it: de hierboven omschreven ellende komt bij iedereen toch wel minstens één keer per week voor. Daarom ben ik iedere week 1,5 uur gaan reserveren voor wat ik als “Gezeik” classificeer. Dat varieert van het retourneren van een foutief geleverd artikel tot het betalen van een verkeersboete of het blussen van een brandje in de kantoortuin. Kortom; met dingen waarvan ik oprecht hoofdpijn krijg wil ik niet meer dan 1,5 uur per week bezig zijn. Mooi streven, toch?

De grap is dat ik door deze aanpak een totaal andere perceptie heb gekregen van dit soort ellende. Als ik m’n Harvest-timer aanzet voor een robbertje tegen muren opboksen, stap ik tegenwoordig vaak met meer dan frisse tegenzin de ring in. Doordat ik dergelijke situaties veel pragmatischer en relaxter te lijf ga, dient een oplossing zich meestal sneller en zonder al te veel moeite aan. En achteraf kijk ik vrijwel altijd tevreden op mijn week terug. Want sinds het moment dat ik ‘Gezeik’ op deze manier ben gaan tackelen is het zelden voorgekomen dat ik er veel meer dan die 1,5 uur mee bezig ben geweest. En als er onverhoopt toch een keer een klote-week tussen zit, wordt die ruimschoots gecompenseerd als je tijdens een latere week van Gezeik verstoken blijft. Mark my words!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Waar blijft de tijd? Hoe een andere kijk op Time Management jouw Productiviteit een Boost kan geven appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/time-management-tijd-schrijven/feed/ 0
Hoe Sociale Media, E-mail en Pushberichten jouw focus om zeep helpen https://cutthecrap.me/hoe-sociale-media-e-mail-en-pushberichten-jouw-focus-om-zeep-helpen/ https://cutthecrap.me/hoe-sociale-media-e-mail-en-pushberichten-jouw-focus-om-zeep-helpen/#respond Tue, 09 Jan 2018 20:59:37 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2221/

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

--Transcript--

Ik hoorde net in de vorige sessie dat we gemiddeld 312 keer per dag onze telefoon pakken en ‘m openen.

Van die 312 keer is het vaak non-informatie. Het eerste wat ik gedaan heb toen ik die burn-out kreeg, was mijn push-mail uit zetten

Het verbaast me hoeveel mensen er nog zijn die nog gewoon push mail hebben en die dus *ping* *ping* elke keer een berichtje krijgen.

Daar wordt je dus gek van! Ik ben nu met een experiment bezig: heb alle sociale media van mijn telefoon afgeflikkerd omdat ik merkte dat ik toch weer met die Facebook-duim de hele tijd non-informatie aan het consumeren was.

De snelle jongens in Silicon Valley maken ons verslaafd aan al die apps; dat is iets fundamenteels waar het om al die burn-outs gaat.

Wanneer komen we nog toe aan focus-werk? We zijn alleen maar reactief bezig. Je inbox is eigenlijk een extern opgelegde takenlijst van een ander. In mijn optiek moet je daar gewoon heel pro-actief mee omgaan.

Zo check ik nu nog maar op 3 momenten per dag mijn e-mail; vaker niet. Het wacht maar even!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Hoe Sociale Media, E-mail en Pushberichten jouw focus om zeep helpen appeared first on Cutthecrap.

]]>

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

--Transcript--

Ik hoorde net in de vorige sessie dat we gemiddeld 312 keer per dag onze telefoon pakken en ‘m openen.

Van die 312 keer is het vaak non-informatie. Het eerste wat ik gedaan heb toen ik die burn-out kreeg, was mijn push-mail uit zetten

Het verbaast me hoeveel mensen er nog zijn die nog gewoon push mail hebben en die dus *ping* *ping* elke keer een berichtje krijgen.

Daar wordt je dus gek van! Ik ben nu met een experiment bezig: heb alle sociale media van mijn telefoon afgeflikkerd omdat ik merkte dat ik toch weer met die Facebook-duim de hele tijd non-informatie aan het consumeren was.

De snelle jongens in Silicon Valley maken ons verslaafd aan al die apps; dat is iets fundamenteels waar het om al die burn-outs gaat.

Wanneer komen we nog toe aan focus-werk? We zijn alleen maar reactief bezig. Je inbox is eigenlijk een extern opgelegde takenlijst van een ander. In mijn optiek moet je daar gewoon heel pro-actief mee omgaan.

Zo check ik nu nog maar op 3 momenten per dag mijn e-mail; vaker niet. Het wacht maar even!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Hoe Sociale Media, E-mail en Pushberichten jouw focus om zeep helpen appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/hoe-sociale-media-e-mail-en-pushberichten-jouw-focus-om-zeep-helpen/feed/ 0
Innemende goede voornemens: hoe we onszelf massaal voor de gek houden https://cutthecrap.me/goede-voornemens-voor-het-nieuwe-jaar/ https://cutthecrap.me/goede-voornemens-voor-het-nieuwe-jaar/#respond Tue, 09 Jan 2018 17:15:54 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2213/ voornemens

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Je hebt in december de meest fantastische plannen gemaakt voor het nieuwe jaar. Prachtige voornemens, ambitieuze doelstellingen en notitieboekjes vol gekrabbeld met mooie ideeën en haalbare planningen. Toch? Goed bezig! Maar ga je het ook vol houden? of weet je eigenlijk nu al dat je jezelf gewoon keihard in de maling aan het nemen bent? ?

Ik ga je de komende weken voorzien van gerichte strategieën, concrete tips en handige actieplannen! Vandaag deel 1: de grootste valkuilen van goede voornemens. En waarom het helemaal niet nodig is om ál jouw slechte eigenschappen overboord te gooien. Spoiler alert: je moet jezelf ook de ruimte gunnen om jammerlijk te falen…?

Vol goede moed

Jarenlang was het bij mij iedere januari vaste prik: een paar weken mooi weer spelen, vol enthousiasme het nieuwe jaar in en dan altijd maar weer vervallen in oude gewoontes en zinloze patronen. Als je ook maar een fractie van de valkuilen tegenkomt waar ik tot een paar jaar geleden na elke Oud en Nieuw weer opnieuw in lazerde, dan is het nog vóór Blue Monday gedaan met al die mooie plannen van je. Mark my words! Precies die vicieuze cirkel heeft mij in de loop der jaren ontzettend veel misère en frustratie opgeleverd. Als een dolle hond rende ik steeds maar weer achter mijn eigen staart aan. Al mijn zinloze gewoontes droegen er uiteindelijk aan bij dat ik als twintiger met een burn-out thuis kwam te zitten en als dertiger in een diepe depressie belandde: tel uit je winst…Gelukkig heb ik mezelf uiteindelijk in het gareel gekregen en mijn dromen en doelen de afgelopen jaren wél kunnen bereiken.

De Wijsheid niet in pacht

Mocht je denken: daar gaat er weer één vanuit zijn ivoren toren uit de hoogte naar beneden tetteren; no worries! Je hoeft niet bang te zijn dat ik als zo’n zelfbenoemde business-coach / guru ga vertellen hoe de wereld in elkaar zit. 
Om misverstanden te voorkomen: mijn hierboven omschreven valkuilen mondden meermaals uit in een ware loopgravenoorlog die ik met mezelf uit heb moeten vechten. Dus ik ga hier niet verkondigen dat ik de wijsheid in pacht heb - integendeel zelfs. Zou ook wel een beetje misplaatst zijn hè, met al die mentale ellende van mij, de afgelopen jaren.  Echt, de kans is groot dat ik in de 33 lentes dat ik nu op deze planeet rondloop meer fouten heb gemaakt dan jij. Maar ik heb wél ontzettend veel geleerd door twee keer frontaal op m’n bek te gaan. Over het leven,  de balans tussen werk en privé, het ondernemerschap en last but not least: over mezelf. Mijn sterktes, zwaktes en vooral ook: mijn eigenaardigheden. Ik zou zeggen: maak dankbaar gebruik van al dat leergeld dat ik betaald heb en loop niet tegen dezelfde muren op als ik jarenlang deed.

Valse Start

Ok, ter zake. De eerste (en misschien wel de allerdiepste) valkuil zal iedereen bekend voorkomen: een onvervalste valse start. Óf je bent al meteen de mist in gegaan op die deprimerende 1 januari, met die nagalmende kater van je. Óf de klad komt er de dagen - of weken - daarna net als ieder jaar weer lekker in. De verleiding is hoe dan ook groot om in dat geval te denken: Fuck it, niet gelukt: gewoon weer lekker verder met aanmodderen! Precies waar je gebleven was dus, met die volgevreten kerst-mentaliteit…Kortom; de kans is groot dat die slechte gewoontes die er in de loop der jaren zijn ingesleten binnen een mum van tijd de kop op steken.  Binnen een mum van tijd laat je al je die mooie plannen varen. Herkenbaar? Daar ga je, met je goeie gedrag!

Gun jezelf een uitglijder

Eén van mijn slechtste eigenschappen is m’n alles-of-niets mentaliteit: ik heb écht de neiging om mijn voornemens over boord te kieperen zodra ik er ook maar een paar dagen vanaf wijk.  Wat mij ontzettend geholpen heeft is het simpele besef dat het bijna onvermijdelijk is dat je op enig moment een terugval krijgt. Inderdaad, als een regelrechte junkie dus. Maar hey, alle verandering kost tijd - laat staan het doorbreken van jouw slechte gewoontes. Geef jezelf de ruimte om af en toe heerlijk de mist in te gaan. Zo gun ik mezelf eens per week een ‘Joker’: ik probeer al mijn fouten dan maar gewoon in één dag(deel) te proppen. Ga je dan een keer voor gaas, dan boeit het verder niet zoveel. Heb schijt aan die ene dag, maar níét aan de weg die je bent ingeslagen. Je doorbreekt weliswaar je streak - die ik sowieso bullshit vind want geen mens blijft zonder uitglijder voorwaarts gaan - maar de dag erna pak je de draad gewoon weer op. Want ja, dat moet je dan natuurlijk wél met jezelf afspreken. Maar als jij dagen, weken, maanden of misschien wel jarenlang een slechte versie van jezelf bent geweest door de dingen die je deed maar eigenlijk niet wilde doen, wat maakt die ene dag die niet strookt met jouw nieuwe regime dan nog uit? Je zult zien dat als je op die manier niet te streng bent voor jezelf, het aantal ‘Joker-dagen’ snel af zal nemen. En áls je het ‘zondigen’ beperkt weet te houden tot één dag per week (ok, vooruit, of twee halve) dan ben je uiteindelijk 52 / 365 = 14,25% die aanmodderfakker van weleer. En nu het volle glas: dat betekent dus dat je je in 85,75% van alle dagen wél aan je goede voornemens houdt! Niet verkeerd, toch?

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Innemende goede voornemens: hoe we onszelf massaal voor de gek houden appeared first on Cutthecrap.

]]>
voornemens

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Je hebt in december de meest fantastische plannen gemaakt voor het nieuwe jaar. Prachtige voornemens, ambitieuze doelstellingen en notitieboekjes vol gekrabbeld met mooie ideeën en haalbare planningen. Toch? Goed bezig! Maar ga je het ook vol houden? of weet je eigenlijk nu al dat je jezelf gewoon keihard in de maling aan het nemen bent? ?

Ik ga je de komende weken voorzien van gerichte strategieën, concrete tips en handige actieplannen! Vandaag deel 1: de grootste valkuilen van goede voornemens. En waarom het helemaal niet nodig is om ál jouw slechte eigenschappen overboord te gooien. Spoiler alert: je moet jezelf ook de ruimte gunnen om jammerlijk te falen…?

Vol goede moed

Jarenlang was het bij mij iedere januari vaste prik: een paar weken mooi weer spelen, vol enthousiasme het nieuwe jaar in en dan altijd maar weer vervallen in oude gewoontes en zinloze patronen. Als je ook maar een fractie van de valkuilen tegenkomt waar ik tot een paar jaar geleden na elke Oud en Nieuw weer opnieuw in lazerde, dan is het nog vóór Blue Monday gedaan met al die mooie plannen van je. Mark my words! Precies die vicieuze cirkel heeft mij in de loop der jaren ontzettend veel misère en frustratie opgeleverd. Als een dolle hond rende ik steeds maar weer achter mijn eigen staart aan. Al mijn zinloze gewoontes droegen er uiteindelijk aan bij dat ik als twintiger met een burn-out thuis kwam te zitten en als dertiger in een diepe depressie belandde: tel uit je winst…Gelukkig heb ik mezelf uiteindelijk in het gareel gekregen en mijn dromen en doelen de afgelopen jaren wél kunnen bereiken.

De Wijsheid niet in pacht

Mocht je denken: daar gaat er weer één vanuit zijn ivoren toren uit de hoogte naar beneden tetteren; no worries! Je hoeft niet bang te zijn dat ik als zo’n zelfbenoemde business-coach / guru ga vertellen hoe de wereld in elkaar zit.  Om misverstanden te voorkomen: mijn hierboven omschreven valkuilen mondden meermaals uit in een ware loopgravenoorlog die ik met mezelf uit heb moeten vechten. Dus ik ga hier niet verkondigen dat ik de wijsheid in pacht heb - integendeel zelfs. Zou ook wel een beetje misplaatst zijn hè, met al die mentale ellende van mij, de afgelopen jaren.  Echt, de kans is groot dat ik in de 33 lentes dat ik nu op deze planeet rondloop meer fouten heb gemaakt dan jij. Maar ik heb wél ontzettend veel geleerd door twee keer frontaal op m’n bek te gaan. Over het leven,  de balans tussen werk en privé, het ondernemerschap en last but not least: over mezelf. Mijn sterktes, zwaktes en vooral ook: mijn eigenaardigheden. Ik zou zeggen: maak dankbaar gebruik van al dat leergeld dat ik betaald heb en loop niet tegen dezelfde muren op als ik jarenlang deed.

Valse Start

Ok, ter zake. De eerste (en misschien wel de allerdiepste) valkuil zal iedereen bekend voorkomen: een onvervalste valse start. Óf je bent al meteen de mist in gegaan op die deprimerende 1 januari, met die nagalmende kater van je. Óf de klad komt er de dagen - of weken - daarna net als ieder jaar weer lekker in. De verleiding is hoe dan ook groot om in dat geval te denken: Fuck it, niet gelukt: gewoon weer lekker verder met aanmodderen! Precies waar je gebleven was dus, met die volgevreten kerst-mentaliteit…Kortom; de kans is groot dat die slechte gewoontes die er in de loop der jaren zijn ingesleten binnen een mum van tijd de kop op steken.  Binnen een mum van tijd laat je al je die mooie plannen varen. Herkenbaar? Daar ga je, met je goeie gedrag!

Gun jezelf een uitglijder

Eén van mijn slechtste eigenschappen is m’n alles-of-niets mentaliteit: ik heb écht de neiging om mijn voornemens over boord te kieperen zodra ik er ook maar een paar dagen vanaf wijk.  Wat mij ontzettend geholpen heeft is het simpele besef dat het bijna onvermijdelijk is dat je op enig moment een terugval krijgt. Inderdaad, als een regelrechte junkie dus. Maar hey, alle verandering kost tijd - laat staan het doorbreken van jouw slechte gewoontes. Geef jezelf de ruimte om af en toe heerlijk de mist in te gaan. Zo gun ik mezelf eens per week een ‘Joker’: ik probeer al mijn fouten dan maar gewoon in één dag(deel) te proppen. Ga je dan een keer voor gaas, dan boeit het verder niet zoveel. Heb schijt aan die ene dag, maar níét aan de weg die je bent ingeslagen. Je doorbreekt weliswaar je streak - die ik sowieso bullshit vind want geen mens blijft zonder uitglijder voorwaarts gaan - maar de dag erna pak je de draad gewoon weer op. Want ja, dat moet je dan natuurlijk wél met jezelf afspreken. Maar als jij dagen, weken, maanden of misschien wel jarenlang een slechte versie van jezelf bent geweest door de dingen die je deed maar eigenlijk niet wilde doen, wat maakt die ene dag die niet strookt met jouw nieuwe regime dan nog uit? Je zult zien dat als je op die manier niet te streng bent voor jezelf, het aantal ‘Joker-dagen’ snel af zal nemen. En áls je het ‘zondigen’ beperkt weet te houden tot één dag per week (ok, vooruit, of twee halve) dan ben je uiteindelijk 52 / 365 = 14,25% die aanmodderfakker van weleer. En nu het volle glas: dat betekent dus dat je je in 85,75% van alle dagen wél aan je goede voornemens houdt! Niet verkeerd, toch?

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Innemende goede voornemens: hoe we onszelf massaal voor de gek houden appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/goede-voornemens-voor-het-nieuwe-jaar/feed/ 0
Open brief aan mijn overleden broertje Christian https://cutthecrap.me/open-brief-aan-mijn-overleden-broertje-christian/ https://cutthecrap.me/open-brief-aan-mijn-overleden-broertje-christian/#respond Mon, 01 Jan 2018 06:27:04 +0000 https://cutthecrap.me/?p=2170/

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Lieve Christian,

Het is vandaag precies een jaar geleden. 1 januari 2017, de meest rampzalige nieuwjaarsdag die we ooit zullen meemaken. Van het ene op het andere moment was jij er niet meer….Je was mijn jongste broertje, de oom van mijn zoons, onze dappere oogappel met zijn immer wijze blik die voor het leven vocht als een leeuw, ondanks zijn aangeboren hartafwijking. Al vanaf het moment dat je er nog niet eens was werd al duidelijk dat het een oneerlijke strijd zou gaan worden. Een strijd die jij ongelofelijk dapper bent aangegaan!

Ik vind het nog steeds heel onwerkelijk om te bevatten dat je er niet meer bent. Het is en blijft een moeilijke periode, waarin de tijd soms stil lijkt te staan…. Ik heb het afgelopen jaar veel afleiding gezocht, vooral in mijn werk en creatieve uitspattingen, maar daarnaast ook de momenten van verdriet geprobeerd toe te laten. Een hoop doelloos rondgedwaald ook - verwerken, I guess - afstand genomen wanneer het nodig was. Het is echt niets voor mij, zo’n rouwproces… Tijd als enige (soort van) helende factor blijkt een ware kwelling voor een ongeduldige ziel als ik……Man, wat had ik je nog een hoop willen leren! en de bucket list met dingen die we samen met jou wilden gaan doen puilde werkelijk uit.

Het klinkt misschien gek, maar ik voelde me altijd ontzettend verantwoordelijk voor jou…Als je oudste broer, maar ook omdat ik zelf vader ben, denk ik. Het zou jou aan niets ontbroken hebben, that’s for sure! Helaas heeft het allemaal niet zo mogen zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de grenzeloze liefde van papa en Désirée jou er 1,5 jaar lang doorheen heeft gesleept. Ik bewonder hen om de manier waarop ze voor je hebben gezorgd, jou werkelijk alles hebben gegeven. Bijzonder om te zien hoe ze nu de draad nu weer oppakken, zo goed en zo kwaad als het gaat…

2016 eindigde op een vreselijke manier, terwijl het juist een heel mooi jaar is geweest. De geslaagde operatie en jouw doop, symbolisch in het LUMC. Met z’n allen naar Centerparcs, waar we ontzettend van je hebben genoten. Mijn 5 minutes of fame bij Inspiration360, in een volle Ziggo Dome, op het podium met de wereldtop. Maar vooral de promotie van papa, die ondanks - of misschien wel dankzij - de pittige zorg voor jou na 28 jaar zijn levenswerk heeft voltooid en eindelijk promoveerde. Zo trots als een pauw stonden we daar als zijn vier zoons in vol ornaat in de auditoriumzaal. We got his back, the four of us - dat moment had ik nooit willen missen! net als kerstavond, waar we met de hele familie bij elkaar waren - ondanks het feit dat onze vader en mijn moeder zijn gescheiden, best bijzonder.

Papa heeft wetenschappelijk aan kunnen tonen hoe het proces van (intrinsieke) motivatie precies werkt. In een notendop komt het erop neer dat als je iets écht heel graag wilt, de kans vrij groot is dat je er niet eens aan begint, of het uiteindelijk niet afmaakt - iets waar ik zelf gespecialiseerd in ben….Want zodra de realiteit om de hoek komt kijken wordt het immers écht spannend, aangezien dat de kans aanzienlijk vergroot dat je wel eens frontaal op je bek zou kunnen gaan. Zo verdwijnen onze grootste dromen en belangrijkste doelen meestal ergens in een stoffige la, omdat we gewoon te bang zijn om er vol voor te gaan. Of zorgen we ervoor dat we vooral razend druk zijn met de waan van de dag…Ook ik had mezelf eind vorig jaar weer allerlei excuses aangemeten om datgene dat ik écht graag wil - namelijk mijn boek CutTheCrap.me afschrijven - wederom uit te stellen. Is die Crap van mij eigenlijk wel interessant genoeg? straks is er geen hond die het leest!

En toen kwam 1 januari…de dag waarop een nieuw begin en een bitter einde voortaan hand in hand zullen gaan. Afscheid nemen van jou was het moeilijkste dat ik tot nu toe heb moeten doen in mijn leven. Vervolgens heb ik in het jaar dat volgde nauwelijks een letter op papier gekregen. Ik ben compleet vastgelopen - en da’s niet zo handig als je een boek aan het schrijven bent. Bovenop mijn gebruikelijke excuses, kwam ik er gaandeweg achter dat juíst omdat ik het boek aan jou wil opdragen, zelfs perfectie niet goed genoeg is. Ik had de lat simpelweg te hoog gelegd, met volstrekte verlamming als onvermijdelijk gevolg.

Hoewel er alle reden is om te blijven hangen in ons verdriet ben ik ervan overtuigd dat dat het laatste is dat jij zou willen. Daarom schrijf ik jou deze open brief, die als allereerste bericht op het platform CutTheCrap.me zal verschijnen - voor altijd vereeuwigd in ons aardse, wereldwijde web. Het is - als open boek - mijn manier om jou te eren! Om mezelf nu te ‘hacken’ in een poging dat boek toch af te krijgen, lanceer ik vandaag het online platform als gelijknamige voorloper. Stap voor stap ga ik het afschrijven en in de vorm van online artikelen publiceren. En de hele wereld mag meelezen, als stok achter de deur. Ik hoop van harte dat ook jij, somewhere beyond this universe, over mijn schouder meekijkt.

CutTheCrap.me wordt een online gids om je balans te vinden in onze doorgeslagen prestatiemaatschappij; één grote note to self, dus. Ik wil er ook de kwetsbaarheid van het leven laten zien, in een tijd waarin de ogenschijnlijke vanzelfsprekendheid van geluk op sociale media de boventoon voert. Christian, in jouw nagedachtenis ben ik eens te meer doordrongen van het feit dat het leven voorbij raast. En dat we vaak vergeten om daar bij stil te staan. Op pijnlijke wijze wordt nu wederom duidelijk dat de tijd die ons gegeven is maar heel beperkt is. En dat we vaak uit het oog verliezen waar het écht om draait in ons bestaan. Namelijk om de liefde voor elkaar, om het koesteren van momenten en ervaringen, om niet vergeten te genieten. Om het ontplooien van onze talenten, het najagen van onze dromen en het ter hand nemen van de dingen die écht belangrijk voor ons zijn. Mijn belofte aan jou: dát is waar ik me op zal gaan richten.

Vaarwel, mijn lieve kleine held! until we meet again…

X Sebas

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Open brief aan mijn overleden broertje Christian appeared first on Cutthecrap.

]]>

[vc_row content_width="grid"][vc_column][vc_column_text]

Lieve Christian,

Het is vandaag precies een jaar geleden. 1 januari 2017, de meest rampzalige nieuwjaarsdag die we ooit zullen meemaken. Van het ene op het andere moment was jij er niet meer….Je was mijn jongste broertje, de oom van mijn zoons, onze dappere oogappel met zijn immer wijze blik die voor het leven vocht als een leeuw, ondanks zijn aangeboren hartafwijking. Al vanaf het moment dat je er nog niet eens was werd al duidelijk dat het een oneerlijke strijd zou gaan worden. Een strijd die jij ongelofelijk dapper bent aangegaan!

Ik vind het nog steeds heel onwerkelijk om te bevatten dat je er niet meer bent. Het is en blijft een moeilijke periode, waarin de tijd soms stil lijkt te staan…. Ik heb het afgelopen jaar veel afleiding gezocht, vooral in mijn werk en creatieve uitspattingen, maar daarnaast ook de momenten van verdriet geprobeerd toe te laten. Een hoop doelloos rondgedwaald ook - verwerken, I guess - afstand genomen wanneer het nodig was. Het is echt niets voor mij, zo’n rouwproces… Tijd als enige (soort van) helende factor blijkt een ware kwelling voor een ongeduldige ziel als ik……Man, wat had ik je nog een hoop willen leren! en de bucket list met dingen die we samen met jou wilden gaan doen puilde werkelijk uit.

Het klinkt misschien gek, maar ik voelde me altijd ontzettend verantwoordelijk voor jou…Als je oudste broer, maar ook omdat ik zelf vader ben, denk ik. Het zou jou aan niets ontbroken hebben, that’s for sure! Helaas heeft het allemaal niet zo mogen zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de grenzeloze liefde van papa en Désirée jou er 1,5 jaar lang doorheen heeft gesleept. Ik bewonder hen om de manier waarop ze voor je hebben gezorgd, jou werkelijk alles hebben gegeven. Bijzonder om te zien hoe ze nu de draad nu weer oppakken, zo goed en zo kwaad als het gaat…

2016 eindigde op een vreselijke manier, terwijl het juist een heel mooi jaar is geweest. De geslaagde operatie en jouw doop, symbolisch in het LUMC. Met z’n allen naar Centerparcs, waar we ontzettend van je hebben genoten. Mijn 5 minutes of fame bij Inspiration360, in een volle Ziggo Dome, op het podium met de wereldtop. Maar vooral de promotie van papa, die ondanks - of misschien wel dankzij - de pittige zorg voor jou na 28 jaar zijn levenswerk heeft voltooid en eindelijk promoveerde. Zo trots als een pauw stonden we daar als zijn vier zoons in vol ornaat in de auditoriumzaal. We got his back, the four of us - dat moment had ik nooit willen missen! net als kerstavond, waar we met de hele familie bij elkaar waren - ondanks het feit dat onze vader en mijn moeder zijn gescheiden, best bijzonder.

Papa heeft wetenschappelijk aan kunnen tonen hoe het proces van (intrinsieke) motivatie precies werkt. In een notendop komt het erop neer dat als je iets écht heel graag wilt, de kans vrij groot is dat je er niet eens aan begint, of het uiteindelijk niet afmaakt - iets waar ik zelf gespecialiseerd in ben….Want zodra de realiteit om de hoek komt kijken wordt het immers écht spannend, aangezien dat de kans aanzienlijk vergroot dat je wel eens frontaal op je bek zou kunnen gaan. Zo verdwijnen onze grootste dromen en belangrijkste doelen meestal ergens in een stoffige la, omdat we gewoon te bang zijn om er vol voor te gaan. Of zorgen we ervoor dat we vooral razend druk zijn met de waan van de dag…Ook ik had mezelf eind vorig jaar weer allerlei excuses aangemeten om datgene dat ik écht graag wil - namelijk mijn boek CutTheCrap.me afschrijven - wederom uit te stellen. Is die Crap van mij eigenlijk wel interessant genoeg? straks is er geen hond die het leest!

En toen kwam 1 januari…de dag waarop een nieuw begin en een bitter einde voortaan hand in hand zullen gaan. Afscheid nemen van jou was het moeilijkste dat ik tot nu toe heb moeten doen in mijn leven. Vervolgens heb ik in het jaar dat volgde nauwelijks een letter op papier gekregen. Ik ben compleet vastgelopen - en da’s niet zo handig als je een boek aan het schrijven bent. Bovenop mijn gebruikelijke excuses, kwam ik er gaandeweg achter dat juíst omdat ik het boek aan jou wil opdragen, zelfs perfectie niet goed genoeg is. Ik had de lat simpelweg te hoog gelegd, met volstrekte verlamming als onvermijdelijk gevolg.

Hoewel er alle reden is om te blijven hangen in ons verdriet ben ik ervan overtuigd dat dat het laatste is dat jij zou willen. Daarom schrijf ik jou deze open brief, die als allereerste bericht op het platform CutTheCrap.me zal verschijnen - voor altijd vereeuwigd in ons aardse, wereldwijde web. Het is - als open boek - mijn manier om jou te eren! Om mezelf nu te ‘hacken’ in een poging dat boek toch af te krijgen, lanceer ik vandaag het online platform als gelijknamige voorloper. Stap voor stap ga ik het afschrijven en in de vorm van online artikelen publiceren. En de hele wereld mag meelezen, als stok achter de deur. Ik hoop van harte dat ook jij, somewhere beyond this universe, over mijn schouder meekijkt.

CutTheCrap.me wordt een online gids om je balans te vinden in onze doorgeslagen prestatiemaatschappij; één grote note to self, dus. Ik wil er ook de kwetsbaarheid van het leven laten zien, in een tijd waarin de ogenschijnlijke vanzelfsprekendheid van geluk op sociale media de boventoon voert. Christian, in jouw nagedachtenis ben ik eens te meer doordrongen van het feit dat het leven voorbij raast. En dat we vaak vergeten om daar bij stil te staan. Op pijnlijke wijze wordt nu wederom duidelijk dat de tijd die ons gegeven is maar heel beperkt is. En dat we vaak uit het oog verliezen waar het écht om draait in ons bestaan. Namelijk om de liefde voor elkaar, om het koesteren van momenten en ervaringen, om niet vergeten te genieten. Om het ontplooien van onze talenten, het najagen van onze dromen en het ter hand nemen van de dingen die écht belangrijk voor ons zijn. Mijn belofte aan jou: dát is waar ik me op zal gaan richten.

Vaarwel, mijn lieve kleine held! until we meet again…

X Sebas

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

The post Open brief aan mijn overleden broertje Christian appeared first on Cutthecrap.

]]>
https://cutthecrap.me/open-brief-aan-mijn-overleden-broertje-christian/feed/ 0